Amstel Gallery
Amstel Gallery Features established and emerging artists.
Kunsthandel Marcel Gieling
schilderijen, grafiek, sculpturen en toegepaste kunst vanaf 1900 tot heden.
Kijk voor exacte data agenda, exposities, stock, openingstijden en aanvullende informatie altijd even op de website van Stads-bank van lening!!
Stads-bank van lening
Rubrieken: kunstWebsite: www.sbl.nl
Adres: nederland, noord holland, amsterdam, Nes 57, 1012kd (lokatie)
(Kunstroute vanaf Stads-bank van lening)
De Stadsbank van lening is opgericht in 1614. Daarmee is het de oudste nog opererende geldverstrekker van Amsterdam. Bij de Stads bank van lening werken circa 80 medewerkers in vaste dienst. De bank is een gemeentelijke instelling, en werkt zonder winstoogmerk. Het is de oudste geldverstrekker van Amsterdam, en er werken ca. 90 mensen in 6 filialen, 2 winkels en een veilinghuis (2005). De oudste vestiging bevindt zich aan de Oudezijds Voorburgwal. Tegenwoordig zijn er ook filialen aan de Albert Cuypstraat, Bijlmerplein, Gerard Doustraat, Nes en Osdorpplein.
Een (stads-)bank van lening (in Belgie Berg van barmhartigheid, in Nederland bank van lening), is een gemeentelijke of liefdadige kredietinstelling die op onderpand werkt, op dezelfde manier als de commerciële lommerd.
Bij de Stadsbank van Lening wordt krediet verstrekt op basis van onderpand, volgens het systeem van de lommerd. Door het belenen van goederen is het mogelijk direct over geld te beschikken. Een groot deel van de in onderpand gegeven goederen betreft sieraden, goud, zilver en diamant. Echter ook andere goederen van waarde kunnen als pand dienen, zoals fietsen, muziekinstrumenten en digitale camera's. De bank stelt wel eisen aan courantheid van artikelen, en adviseert bij twijfel eerst contact op te nemen.
Een te belenen pand wordt door de medewerkers van de bank getaxeerd, en er wordt een beleensom van vastgesteld. De beleensom is het bedrag dat de pandgever van de bank ontvangt. Daarnaast ontvangt de pandgever een pandbewijs, een waardepapier waarop staat vermeld welk goed in pand is gegeven, de beleensom en de staantijd, en andere details.
De staantijd van het onderpand is wettelijk bepaald op zes maanden. Dat wil zeggen dat de pandgever binnen die zes maanden het recht heeft het onderpand terug te halen (te lossen), waarbij de beleensom en de rente moet worden betaald. De rente wordt per dag berekend, en bedraagt op maandbasis 1,4% (2008). Ook kan de pandgever er voor kiezen om na zes maanden alleen de rente te betalen, het zogenaamde herbelenen, waarna de beleentermijn met zes maanden wordt verlengd.
Goederen die niet binnen de staantijd worden gelost worden verkocht op de veiling. Elke maand worden veilingen georganiseerd, elke maand voor sieraden en eens per twee maanden ook voor overige goederen. Er wordt alleen bij opbod verkocht. Goederen die niet op de veiling worden verkocht, worden in de winkels verkocht.
Lommerd
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een lommerd (verbastering van lombard), officieel bank van lening, ook (houder van een) pandhuis, is een kredietinstelling, waar leningen kunnen afgesloten worden tegen een onderpand van roerende goederen zoals juwelen, zilverwerk, kunst- en siervoorwerpen, boeken, e.a. voorwerpen van waarde. Hiervan is de term lombardkrediet afgeleid, krediet dat men verkrijgt op basis van een onderpand zoals effecten of roerende goederen.
Wie gebruik maakt van de lommerd hoefde zich vanouds niet te legitimeren. Veel mensen hadden niet eens een legitimatiebewijs. Tegenwoordig is dat anders, omdat men wil vermijden dat men de lommerd gebruikt om zich van gestolen goederen te ontdoen.
Wie een voorwerp verpandt, krijgt een lommerdbriefje waarop het voorwerp en het kredietbedrag zijn vermeld. Met dat briefje kan het pand, na betaling van het bedrag plus rente, weer worden teruggehaald. Wordt het pand niet binnen zekere tijd teruggehaald, dan wordt het door de lommerd verkocht. De houder van het lommerdbriefje heeft recht op (een deel van) de eventuele meeropbrengst. Brengt het pand bij verkoop minder op, dan komt dat ten laste van de lommerd.
Vaak kwam het voor dat dezelfde goederen steeds weer naar de lommerd werden gebracht. In de loop van de week kon een arbeider bijvoorbeeld zijn zondagse pak naar de lommerd brengen. Kreeg hij op zaterdag zijn loon, dan haalde hij zijn pak op, zodat hij het op zondag kon dragen. Als in de loop van de week het geld op was, bracht hij het pak weer naar de lommerd.
Herkomst
De Lombarden speelden in de Middeleeuwen een belangrijke rol in de ontwikkeling van het bankwezen. Deze Noord-Italiaanse geldwisselaars verspreidden zich vanaf de 12e eeuw over West-Europa, wanneer de handel tussen de steden in de Nederlanden enerzijds en Italië anderzijds goed op dreef kwam. Vooral via de jaarmarkten in het tussengebied, de Champagne, reisden ze mee met de handelaars en zakenlieden die van jaarmarkt naar jaarmarkt trokken. Samen met de Joden, die wegens het kerkelijk renteverbod ook op deze geldmarkten actief waren, speelden ze een rol als kredietverleners. Hun kraam, een tafel met weegschaal en zakken met munten, ligt ook aan de oorsprong van onze benaming "bank", afkomstig van het Italiaanse woord "banco" of "banca" voor "tafel".
Lombarden werden aanvankelijk ook "cawarsini", "coarsini", "coarcini" genoemd. De verklaringen voor die term zijn uiteenlopend. Meestal wordt deze term in verband gebracht met de Franse stad Cahors, geboorteplaats van paus Johannes XXII, die tijdens de vestiging van de pauselijke zetel in Avignon, de vergunningen voor het tafel houden zou verleend hebben aan zijn streekgenoten. De benaming brengt men echter ook in verband met de stad Cavour in Piëmont. Veel lombarden, genoemd naar de streek Lombardije, waren in feite Piëmontezen. Een andere verklaring brengt de naam in verband met de familienaam van een van de eerste van deze Italiaanse handelaars.
Ontwikkelingen
De lombarden trokken naar de Europese steden en kregen daar een vergunning om een "tafel van lening" (of "bank van lening") te houden voor een periode van tien tot vijftien jaar. Vaak werden vergunningen doorverleend van vader op zoon, zodat lange tijd dezelfde families een bank van lening konden exploiteren.
Een steeds voorkomend probleem in de Middeleeuwen was de hoge interest die de lommerds vroegen voor de belening. Gezien de schaarste op de geldmarkt, en het renteverbod voor christenen, zou die soms zelfs oplopen tot 80%. Omdat de lombarden vaak hoge rentetarieven hanteerden, werd hun handel soms verboden of aan allerlei beperkingen onderworpen. Soms werd vanwege de overheid een maximum interest opgelegd. Regelmatig ook verplichtte de overheid de lommerds om alle beleende panden terug te geven, zonder interest.
Dergelijke maatregelen bleken op de langere termijn echter meestal niet erg effectief. Liefdadige instellingen, maar ook de overheid richtten vanaf de 15e eeuw Bergen van Barmhartigheid of stadsbanken op als alternatief, in principe ter bescherming van de "kleine man", zodat men hem krediet kon verschaffen aan een lager tarief. Gaandeweg boetten deze private lommerds of pandjeshuizen dan ook aan belang in.
Trivia
De naam Lombard komt nog veel voor onder andere in straatnamen, zoals in de Londense Lombard Street (1598), waar oorspronkelijk de Lombard bankiers gevestigd waren. Ook Brussel, Antwerpen, Rotterdam en andere steden kennen een Lombardstraat.
In 1939 was er een populair liedje met de titel 'Mijnheer de baron is niet thuis'. Het ging over de baron die zijn schuldeisers niet te woord kon staan omdat zelfs zijn kleren bij 'Ome Jan' waren. Dat was een populair eufemisme voor de lommerd, want het gold niet als eervol om gebruik te maken van de diensten van een lommerd.
Zie ook Berg van Barmhartigheid.
Meer agenda en cultuur van amsterdam en omgeving