De Zweedse kunstenaar Monica Tormell toont in haar solotentoonstelling 'When hell freezes over' inderdaad een stukje van de hel, die te horen en te zien is in een installatie met duivelse geluiden voorgebracht door electrische drums, fluitjes en piepers midden op gestolde zwarte inktplassen. In een volgende ruimte braakt een muur een pikzwarte brei uit. Beelden die een sfeer van hel en verdoemenis oproepen. Hier tegenover stelt Monica Tormell een wereld van make-believe met een regenboog, dans, poëzie en kaarslicht. Zij wil de harde werkelijkheid het liefst veranderen in een wereld die happy is en waarin ieder nieuw begin optimisme teweeg brengt. Zij trekt de wereld, die zij zich zonder zorgen en ellende voorstelt en toewenst, naar zich toe.
In 'When hell freezes over' brengt Monica Tormell tegengestelde zaken samen. Een brandende kaars is demonisch en spookachtig, maar de zelfde dansende kaars in de vorm van een rose hand brengt in haar sculptuur ook warmte en levendigheid. Een regenboog op een foto van een anonieme nieuwstedelijke omgeving verandert via buizen en kabels in een regenboog, die dankzij een continu sproeiende waternevel daadwerkelijk als enorme sculptuur in de tentoonstelling te zien is. De werkelijkheid kan niet mooier gemaakt worden!
