Fliciñski schildert op doek, gipsplaat, metaalplaat en muren. Hij integreert zijn schilderijen in architectuur om er zo extra betekenissen aan te geven en unieke schilderkunstomgevingen te creëren. Op een autonoom medium of rechtstreeks op de muur geschilderd gaan zijn schilderijen onverwachte relaties aan met elkaar onderling en met de architectuur, aldus een dramatische ruimtelijke en temporele spanning creërend. Zijn schilderijen zijn dynamisch, zowel als op zichzelf staande doeken als schilderkunstige arrangementen die vorm en kleur belichamen, ruimtes vormgeven en een sterke invloed op de kijker uitoefenen. Zijn werk leeft in het randgebied van de non-figuratieve kunst - de kunstenaar schildert bewust cirkels, lijnen, veelvuldige patroonreeksen. Deze elementen vormen samen de structuur van zijn schilderijen. Zijn grootschalige werken, bedekt met regelmatig herhaalde patronen in gesatureerde, trillende kleuren, bedekken hele muren en vullen volledige interieurs. Hij maakt ook foto?s en video?s die ons naast de schilderijen attent maken op hetgeen ons omringd en de context van de schilderijen vormt - de wereld rondom ons.
Maar deze schilderkunst treedt er niet mee in competitie of probeert het niet te ontkennen; in tegendeel, het wil die wereld peilen en confronteren. Het oppervlak van het schilderij wordt een ruimte waarin het probleem van zicht en diepte belichaamd wordt. De tweedimensionaliteit is hier slechts schijn omdat de schilderijen ver en diep reiken. Zij trekken aan en fascineren en tezelfdertijd scheppen zij verwarring en onzekerheid omdat ze niet te bevatten zijn in een logisch discours. (Zofia Machnicka).
