De tentoonstelling van Jacqueline Mesmaeker (°1929) in Etablissement d'en face loopt over beide verdiepingen. Op het gelijkvloerse is er Les Portes Roses, een tekeningenreeks waarin een roze rechthoek paginagewijs groeit. Naarmate de groei vordert, vermindert de intensiteit van dat roze, totdat de rechthoek zich de kleur en het formaat van het blad heeft toegeëigend. Dit aanvankelijk kleine rechthoekje volgt het verhaal en de pogingen van Alice (uit Alice in Wonderland) om een deur te openen. Een verhaal dus met het ritme van één woord per blad, met als slot de opening en de ontmoeting van een nieuwe ruimte: de blanco pagina.
Maar Alice gaat niet zonder spiegel. Een spiegel met identieke afmetingen flankeert deze tekeningenreeks. In 1932 verhaalde Alice Reikes dat Lewis Carroll, tijdens het schrijven van Through the Looking-Glass, haar een sinaasappel gaf en vroeg in welke hand ze het droeg. Zij antwoordde: "In de rechtse." Vervolgens vroeg hij haar voor de spiegel te staan en vroeg haar opnieuw in welke hand het meisje dat ze er zag die sinaasappel droeg. Ze antwoordde: "In de linkse." En dan vervolgde ze: "Indien ik aan de andere kant van de spiegel was, zou de sinaasappel dan niet in mijn rechterhand zijn?" Hierop lachte Carroll en antwoordde haar dat dit het beste antwoord ooit was.
In de kelderruimte van Etablissement presenteert Jacqueline Mesmaeker 3 videoprojecties. Op de ene glijdt een boot over het landschap, op de andere verdwijnt een konijn in allerijl en op een laatste schuift als een driehoek een klokkentoren over de achtergrond.
Het werk van Jacqueline Mesmaeker is niet eenduidig te verklaren. Sleutels tot haar werk zijn bijvoorbeeld te vinden in die vanzelfsprekende vreemdheid van het konijn die zijn handschoen verliest in Alice in Wonderland.
