(Kijk voor exacte data, openingstijden en aanvullende informatie altijd even op de website van galerie 37 spaarnestad!!)
Datum: // <> // Titel: PART: Emma van Drongelen, Mieke Raatjes, Ilona Plaum Lokatie: galerie 37 spaarnestad in haarlem, noord holland, nederland
Emma van Drongelen (werk op papier), Ilona Plaum (fotografie), Mieke Raatjes (werk op papier)
Het werk van Emma van Drongelen (1978) komt voort uit haar verbazing over de geheimen van het leven. Zij tekent om deze geheimen te kunnen vormgeven; in een poging ze aan te kunnen raken. Van Drongelen laat de kijker vaak net even struikelen, de nekharen overeind staan, verwarring voelen omdat haar beelden aantrekken en afstoten tegelijkertijd. "Ik wil een schok of stilstand teweegbrengen, een unheimisch gevoel oproepen." Het formaat van haar werk speelt hierbij een belangrijke rol. De levensgrote maat confronteert de toeschouwer omdat hij er letterlijk tegenover wordt geplaatst. Een beklemmend gevoel is het resultaat. "Ik houd van tegenstellingen. In mijn tekeningen kan sprake zijn van een schreeuwende stilte, het stilzetten van beweging, van chaos en orde tegelijkertijd. Ik verken het subtiele niemandsland tussen tegenstellingen: het grensgebied, daar waar het ene ophoudt en het andere begint. Dit doe ik zowel in de inhoud als met het materiaal. Fijne, klassieke potloodlijnen plaats ik naast grove houtskoolstrepen. Ik geef een wrange wending aan zoete en mooie elementen en alledaagse situaties laat ik op subtiele wijze vervreemden.
Het werk van Mieke Raatjes is krachtig: de kleuren, de techniek, de structuren, alles springt van het papier. Met aquarelverf, inkt en potlood creeert ze een wereld op papier waar organische structuren onderwerp zijn. Raatjes vertaalt emoties, gedachten, sfeerbeelden en bloedvaten, organen en de natuur in haar werk. Ze laat zich inspireren door de uiterlijke natuur en de binnenkant van het menselijke lichaam. " omdat mijn innerlijk in mijn lichaam zit, omdat het een wereld op zich is en ik vervolgens weer deel uitmaak van de wereld."
Het werk van Ilona Plaum komt voort uit een sterk verlangen naar schoonheid en samenhang, die Plaum vindt in repeterende patronen van planten en de reactie op het zonlicht. Ze haalt planten uit hun natuurlijke context en onderzoekt vorm en betekenis in wiskundige ritmes, culturele referenties, ruimtelijkheid en in de romantische ervaring die mensen op fauna presenteren. In tegenstelling tot hun mobiliteit lijkt het resultaat van hun groeiproces naar het licht een dynamische energie, bijna agressief, alsof het stille explosies zijn. De romantiek achter de schoonheid is slechts schijn. De schoonheid van de vormen en kleuren van planten is niets anders dan functionaliteit en doelmatigheid.
