'In het werk van Jonathan Meese is alles Alles en alles Niks', aldus kunsthistoricus Friedrich Meschede. In de zomer van 2007 is deze 'uitvinder van afgoden' te gast in de Appel. De in Berlijn en Hamburg woonachtige en werkzame Meese (Tokio, 1970) realiseert op de eerste verdieping van het de Appel-pand een hedendaagse Wunderkammer: met schilderijen, tekeningen, assemblages, sculpturen, objecten, collages, foto's, en op de wanden geschilderde teksten creëert Meese een 'site-specific' totaalinstallatie.
Jonathan Meese in de Appel www.vn.nl/Multimedia/Video Speciaal voor Vrij Nederland maakte Danila Cahen, (filmmaker, curator en oud CTP-student de Appel), een korte film over dit jonge fenomeen. Aan het woord komen de kunstenaar zelf, Rudi Fuchs en Ann Demeester, curator/directeur van De Appel.
Jonathan Meese is één van de rijzende sterren uit de Duitse kunst, die met zijn radicale werkwijze, grootse thema's en zware symboliek veel stof heeft doen opwaaien sinds zijn afstuderen aan de Hamburgse Hochschule für Bildende Künsten in 1998. Zijn werken gaat uit van een haast negentiende-eeuwse vroeg-romantische kunstopvatting: het is de missie van een kunstenaar om 'die Sache Kunst' te dienen en visueel uitdrukking te geven aan al wat hij denkt, ervaart en voelt. Dit levert een oeuvre op dat zich laat lezen als een grillig universum gevuld met persoonlijke obsessies en bizarre fantasieën: beeldende kunst met een groot gebaar, waarin visoenen worden geschetst en universele emoties worden aangesproken. Meese refereert in een eclectische mix van mythologie, geschiedenis en pop-cultuur, aan de grote drama's uit de Westerse geschiedenis van de negentiende en twintigste eeuw. Hij is niet wars van pathos of bombast en verwijst herhaaldelijk naar zijn persoonlijke (foute) 'helden' die rangeren van dictators en Hollywoodsterren tot filosofen en musici. Noel Coward en Ezra Pound, Marquis de Sade en Dorian Gray, Stalin en Nero, Wagner en Napoleon, of Nietzsche en Meese's eigen moeder bevolken zijn op chaotische wijze gevisualiseerde ideeënwereld. De installaties getuigen van Meese's interesse in 'grote' thema's als gevallen helden en de oppositie tussen goed en kwaad.
Een intrinsiek onderdeel van Meese's kunstenaarschap zijn zijn veelbesproken performances. Sinds een aantal jaar waagt Meese zich ook buiten het domein van de beeldende kunst en gaat hij allianties aan met theatermakers en doet interventies in de theaterwereld. Zo ontwierp hij ondermeer de decors van 'Die Meistersänger' en 'Kokain' van de Duitse regisseur Frank Castorf en ging in januari 2007 zijn eerste eigen theaterstuk 'De Frau - Dr. Pounddadylein' in première in de Berlijnse Volksbühne. In de Appel presenteert Meese een eenmalige site-specific one-man-performance waarin alle theatrale registers worden opengetrokken.
Meese's werk was recent onder meer te zien de Deichtorhallen, Hamburg en het MAGASIN Centre National d'Art Contemporain, Grenoble (2006), het Statens Museum for Kunst, Kopenhagen (2006) en The Saatchi Gallery, London (2005). Hij voerde performances uit in de Deichtorhallen, Hamburg, (2006) de Arario Gallery, Beijing (2006) en de Turbine Hall in Tate Modern in London (2006).
