De tentoonstelling gaat helaas niet door! In het najaar presenteert de Appel op de tweede verdieping een solotentoonstelling van de in Berlijn werkzame kunstenaar Thomas Zipp (Heppenheim, 1966). Zipp is een multi-talent: hij schrijft teksten en muziek, maakt schilderijen, tekeningen, sculpturen, objecten, collages en foto's die hij in ruimte-vullende installaties bijeen brengt. Aan de basis van het werk ligt een persoonlijke denkwereld gevoed door theoretische en filosofische concepten, esoterische levensovertuigingen, utopische visies of visionaire hallucinaties. Geënt op de tentoonstellingsruimtes van de Appel heeft Zipp een totaal-installatie ontwikkeld, een micro-universum aan beelden, waarin hij nieuwe schilderijen, sculpturen en objecten integreert. Op de avond van de opening zal de rockband DA, met Zipp achter de drums, een muzikale performance geven in de tot arena omgebouwde tentoonstellingsruimte van de Appel.
Performance Thomas Zipp: vrijdag 7 september 19:00, in de Appel
Thomas Zipp wordt wel eens een 'narratief conceptualist' genoemd. In en met zijn installaties cre?ert hij 'private mythologieën', die ontstaan uit zijn zoektocht naar pertinente thema's in oeroude legendes en in de utopieën van de moderne tijd. Deze kennis of verhalen plaatst hij in een eigentijdse context en op die manier voorziet hij ze opnieuw van betekenis. Zoals hij zei in een interview met filosoof Alain Badiou: "We must always think our world not only as the present situation but as the general availability of all the orders of eternal truths, what we can resuscitate, reactualize, and remake in this world from the heritage of these truths and their unending consequences. Nothing is ever lost." Het zoeken naar 'eeuwige waarheden' levert een oeuvre op waarin verwijzingen opduiken naar 'de boom des levens' en 'Dante's Beatrice' en vragen worden opgeworpen over allerlei onderwerpen, van de Duitse koloniale geschiedenis en het oorlogsverleden van de UK over de vroeg-moderne Neo-Plastische omgevingen van Piet Mondriaan, de geschiedenis en effecten van bepaalde drugs tot ethische kwesties m.b.t. wetenschappelijke vooruitgang.
Zipp is geïnteresseerd in de 'onderkant' van de canonieke geschiedenis en onderzoekt op een persoonlijke en dus subjectieve manier historische gebeurtenissen of persoonlijkheden zoals politiek activist Martin Luther, de astronoom Tycho Brahe, wetenschappers als Otto Hahn - godfather van de atoombom - en Harold Urey, of surrealistische en futuristische kunstenaars als James Ensor, Francis Picabia, Max Ernst en Giacomo Balla. Door het gedachtegoed van deze persoonlijkheden op eigenzinnige en soms humoristische of ironische wijze te citeren of parafraseren gaat Zipp na hoe het werk, het denken of de verworvenheden van deze figuren nog steeds actueel kan zijn. Zipps verwijzingen en associaties zijn subtiel en suggestief - symbolisch bombast is hem vreemd. De vage aanduidingen of minimale tekens laten een reductionistische benadering van zijn onderwerpen zien, waarbij de toeschouwer onder het principe 'less is more' wordt uitgedaagd om Zipp's denkwereld te ontrafelen.
Zipp heeft gestudeerd aan de Städelschule in Frankfurt en de Slade School of Art in Londen. Zijn werk was eerder onder meer te zien in solotentoonstellingen in het Kunstmuseum Mülheim an der Ruhr (2007), Kunsthalle Manheim (2007) en de Oldenburger Kunstverein (2005) en opgenomen in groepstentoonstellingen in de Kunsthalle Bremen, Tate Modern (2006) en het Museum für Neue Kunst in Karlsruhe (2006). De tentoonstelling in de Appel is zijn eerste solo in Nederland.
