Kleur of vorm, wat komt er nu eigenlijk het snelste binnen in het oog en wat blijft er in het geheugen van hangen. Dat is wat op een speelse manier in de tentoonstelling 'Colour First' aan de orde wordt gesteld.
Er is al heel veel geschreven over kleur. Een zoekmachine op internet spoort bijvoorbeeld binnen een tiende seconde 140 miljoen keer het woord "colour" op. Het woord "shape" levert een veelvoud daarvan op. Als je aan iemand vraagt om een kleur te beschrijven dan levert dat dikwijls meer problemen op dan te vragen om dat met een vorm te doen.
'The weight of colour' (2007) van Marijke van Warmerdam is de allergrootste sculptuur die deze kunstenaar recentelijk gemaakt heeft en die nu een centrale rol speelt in de tentoonstelling 'Colour First'. Op diverse manieren wordt kleur aan ons getoond; soms opvallend zoals bij een fel gekleurd doekje van Klaas Kloosterboer, soms heel subtiel zoals bij de randen van de doeken van Nicolas Chardon. Voebe de Gruyter laat door middel van een lichtkranttekst op een geheel andere manier kleur tot ons komen. De tekst "Ik kan haast niet denken als ik stilsta" rolt voortdurend aan ons voorbij, als we voor haar werk staan. Een poetische regel stemt de kijker tot nadenken over kijken en denken. Meteen komt een nieuwe factor om de hoek kijken, namelijk het begrip 'beweging'. Kleur, vorm en wat daar aan wezenlijks tussen zit is (of zou kunnen zitten) wordt in deze tentoonstelling op een ongebruikelijke en onverwachte manier aan de orde gesteld.
Kunstenaars: Damien Hirst, Gerhard Richter, Henk Peeters, Jaap Kroneman, John M Armleder, Klaas Kloosterboer, Kristjan Gudmundsson, Lily van der Stokker, Marijke van Warmerdam, Myne Søe-Pedersen, Olivier Mosset, Nicolas Chardon, Rob Pruitt, Steel Stillman, Sylvie Fleury, Voebe de Gruyter en W.J.M. Kok.
