In de nieuwe CCNOA projectruimte stelt Tilman (D/B); http://www.lookawry.com ) een omvangrijk in situ muurwerk en nieuwe multiple, getiteld 12 Colors for Brussels. Op het eerste gezicht nemen we in de werken van Tilman een taal gevormd en bezeten door de geesten van het minimalisme en de concrete kunst. Maar al snel worden we overweldigd door een veelheid aan informatie die ons de gelegenheid biedt de diverse onderdelen van zijn oeuvre vanuit een persoonlijk perspectief te lezen. De werken stralen een voorzichtige benadering uit van niet-kunstgebonden onderwerpen. Zij weigeren de dialoog te overheersen maar nodigen eerder uit om deel te nemen in een visuele en mentale reis. De formele informatie die we te lezen krijgen lijkt te dienen als een methode om ons in het proces van het kijken te lokken en vormen zo een opening naar en ruimere gebeurtenis. De overlapping van de taal van de vorm en de kleur inherent aan de reductieve schilderkunst met die van de sterke binding met de werkelijke visuele wereld leidt ons naar complexe constructie van gelegenheden tot deelname in het waarnemingsproces. Objecten waargenomen en gevonden in de alledaagse context functioneren samen met afgevoerde objecten, los van hun immanente productiecontext en vinden hun plaats in de geest en taal van de kunstenaar. Zo vormen zij een schakel met hogere vereisten en benadrukken zij de innerlijke visuele poëzie. Is het slechts een projectie van de creatieve geest of spreken die dingen voor zich, aldus informatie over hun bestaan vrijgevend? De herinnering aan de objecten die we in Tilman?s werk kunnen ervaren leiden ons tot een mogelijke dialoog, breder dan het formele discours omtrent schilderkunst, ook al legt het opvattingen erover bloot of maakt het gebruik van de taal ervan in dienst van een persoonlijke wereld. Het werk heeft te maken met zien en waarneming als een constructieve benadering tot de interpretatie van onze omgeving, mentaal en fysiek; het verteren van de informatie van subjectieve en objectieve zaken die eenzelfde tijd en ruimte delen. Wij betreden een wereld van mogelijkheden, invalshoeken, openingen, ruimtes, zinnelijkheden en intimiteiten; sporen van gedachten in het geheugen en aanwezigheid worden opgeroepen. Wij worden uitgenodigd tot kijken, zoeken, ontdekken en onze nieuwsgierigheid te bevredigen. Wij krijgen de gelegenheid onze eigen aanwezigheid te delen met de aanwezigheid van deze voorwerpen, hun verleidelijke en fysieke eigenschappen. Deze voorwerpen kunnen als concreet geien worden binnen een kunsthistorische en formele context, maar op dezelfde weg nemen ze afstand van deze zelfbeschouwende taal. In dit opzicht spreken deze objecten over mogelijkheden tot het openen van een dialoog die voorbij de immanente concrete eigenschappen ervan reikt. Op die manier wordt een smalle marge geopend om een object te lezen in een persoonlijk universum met al zijn grenzen, hindernissen en sporen naar perceptie en reflector. Het werk van Tilman werd tentoongesteld in Australië, Europa en de VS sinds 1989. Zijn werk maakt deel uit van private en publieke verzamelingen.
