Superflex is een kunstenaarscollectief uit Kopenhagen, bestaande uit Bjørnstjerne Reuter Christiansen (1969), Jakob Fenger (1968) en Rasmus Nielsen (1969). Hun werk kenmerkt zich door sterke maatschappelijke betrokkenheid, politiek bewustzijn, ironie en een flinke dosis humor. Veel van de kunst die zij maken morrelt aan de grenzen van de kunstwereld. Ook geven zij vaak een vlijmscherp commentaar op de huidige samenleving.
Gebruikmakend van de mogelijkheden die de kunstwereld hen biedt, stellen zij deze tegelijkertijd aan de kaak. De overspannen kunstmarkt, de bezoekersaantallen fetish en de drang van kunstenaars om beroemd te worden; het zijn allemaal zaken die in de tentoonstellingen en projecten van Superflex onder de loep genomen en geïroniseerd worden.
Tijdens de Art Basel in 2006 presenteerden zij een led-installatie van een brandende Deense vlag, Rebranding Denmark getiteld. Directe aanleiding daartoe waren de Deense cartoon rellen uit datzelfde jaar. De publicatie van een serie spotprenten in een Deense krant met als onderwerp de profeet Mohammed resulteerde in felle protesten in de islamitische wereld. Beelden van de Deense vlag die door een woedende menigte werd verbrand gingen de hele wereld over. De brandende Deense vlag werd hierdoor een symbool van revolte en haat. Tegelijkertijd werd het ook een nieuw symbool voor het door de Denen zo gekoesterde recht op vrije meningsuiting. Volgens de style goeroe Tyler Brule (oprichter van Wallpaper Magazine) is de brandende Deense vlag miljoenen waard voor het merk Denemarken.
Het werk van Superflex is een kritisch commentaar op de rebranding van Denemarken. Het laat zien hoeveel moeite de Denen hebben met de veranderende demografie van hun samenleving en hun onvermogen om religieuze en etnische minderheidsgroepen een volwaardige plaats hierin te geven. Het laat bovendien zien dat het zelfbeeld van de Denen als een lieflijk sprookjesachtig land toe is aan een serious make over.
Het nieuwe werk dat Superflex maakt voor hun tentoonstelling in De Vleeshal is opnieuw een vlammende reactie op maatschappelijke onlusten in Europese steden. Het symboliseert de moeizame relatie die de westerse samenleving heeft met een veranderende bevolkingssamenstelling. Het is niet langer een beeld dat we kennen als symbool van protest en opstand in oorlogsgebieden en dictaturen buiten West-Europa, maar een beeld uit de voorsteden van het beschaafde Europa. Een beeld waaraan zelfs het sprookje Denemarken niet meer kan ontkomen.
Door het vertrek van directeur Rutger Wolfson heeft het Zeeuws Museum deze tentoonstelling mede geprogrammeerd. De tentoonstelling wordt georganiseerd door Christie Arends, hoofd tentoonstellingen en collecties, Zeeuws Museum.
