Ian Hamilton Finlay (°1925) groeide op in Schotland. In 1942 nam hij dienst bij het Britse leger. Na de oorlog werkte hij aanvankelijk als schaapherder, maar al snel begon hij korte verhalen en gedichten te schrijven. Gedichten en taal vormen de basis voor zijn latere oeuvre dat voornamelijk bestaat uit concrete poëzie. Finlay beschouwde zichzelf ook eerder als filosoofdichter dan als kunstenaar. Voor deze tentoonstelling toont Etablissement d'en face een 60-tal grafische werken van Finlay, afkomstig uit de collectie FRAC Bretagne. Ter gelegenheid wordt ook de documentaire Little Sparta getoond die Jef Cornelis en Chris Dercon in 1988 maakten over de gelijknamige beeldentuin van Finlay.
Little Sparta bevindt zich in de Pentland Hills bij Edinburgh. Het is de tuin van het huis waar Ian H. Finlay van 1966 tot aan zijn dood in 2006 woonde. De tuin toont woordsculpturen, tempelachtige bouwwerken en architectonische ingrepen. Little Sparta is zonder enige twijfel het levenswerk van Finlay en een groot deel van de tentoongestelde werken refereren ernaar, maar wellicht is beter om te stellen dat hij vanuit deze tuin de wereld bestookte met zijn ideeën. Mensen beschouwen tuinen als een rustoord, maar zijn tuin was een aanval, aldus Finlay.
De terugkerende thema's in het werk van Ian H. Finlay zijn de Franse revolutie, de tweede wereldoorlog en de Griekse klassieken. Centraal staan Piëteit en terreur, en een tragische opvatting van politiek waarbij idealisme en catastrofe onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. In Finlay's concrete poëzie ondergaan militaire insigne en revolutionaire symbolen een grootse metamorfose. Eruditie en zwarte humor zijn steeds aanwezig. Met zijn ideologische verzekerdheid en neoclassicistische strijd staat Ian H. Finlay zonder enige twijfel in schril contrast met zijn tijdsgenoten en de hedendaagse kunst.
In 2004 werd Little Sparta door een groep van Britse kunstenaars, galeriehouders en kunstkenners tot the nation's greatest work of art gekozen. Finlay werkte gedurende zijn leven samen met minstens honderd ambachtsmensen, beeldhouwers, grafici en typografen. Het grafische werk bracht hij uit in eigen beheer; Wild Hawthorn Press.
