Het fundamentele thema van het werk van Michal Skoda (*1962 Tabor; leeft en werkt in Sobeslav) is "ruimte". Het begrip "ruimte" telt talloze thema?s die hem boeien en zijn werk beïnvloeden. Of het nu de ruimte zelf is - de perceptie, het effect, de begrenzingen, de segmentatie ervan - staat zijn interpretatie voor zowel de architecturale als de individuele aspecten van de hem omgevende ruimte. Centraal staat zijn interpretatie van het idee "stad" - het duidelijke affect ervan op hem en zijn consequente ruimtelijke ?interventie?. De perceptie van ruimtelijke fenomenen zoals klank en kleur is een natuurlijke menselijke functie. Deze elementen kunnen simultaan in een ruimte worden waargenomen. Misschien wordt onze waarneming van de ruimte die wij bewonen beïnvloed door een combinatie van onze multi-zintuiglijke waarneming en de invloed van de talloze dingen van het leven (goed of slecht.) Het kan gesteld worden dat Skoda?s werk (doorheen de verschillende ontwikkelingsperiodes) transformatie heeft ondergaan. Wat hem momenteel het meest bezighoudt heeft te maken met ?beeld? en ?kader?. De verspreiding van deze fenomenen - alomtegenwoordig in kunst en architectuur - zorgt voor interessante veranderingen in de scheidingen en begrenzingen van de ruimte die we bewonen. Naast het idee van "ruimte" is hij ook geïnteresseerd in dat van het tweedimensionale al dan niet in verhouding tot het driedimensionale. Daarom onderzoekt hij momenteel facetten als oppervlak, segmentatie, stratificatie, die hem terugbrengen bij het idee van perceptuele lediging; dit leidt dan weer tot een focus op de neiging de zintuiglijke waarneming van oppervlak, kleur en detail in verhouding tot het structurele geheel van de ruimte te organiseren en categoriseren. Dit alles is terug te vinden in de projecten waar hij momenteel aan werkt en die allemaal de vergelijking van kijken gelijkgesteld aan waarnemen en in beeld brengen. Fundamenteel gesproken ziet hij zichzelf betrokken bij de studie van de abstracte relatie (gevuld met het communicatieve potentieel), tussen zijn werk en de subjectieve toeschouwer als een individu.
