Archeologie (Grieks: oud, uit oude tijden, – leer) of oudheidkunde is de wetenschap die door bestudering van materiële overblijfselen uit het verleden inzicht tracht te krijgen in oude culturen; hun ontwikkeling, hun wederzijdse beïnvloeding, enz. De archeologie kent een praktische kant (veldwerk; het verrichten van opgravingen) en een theoretische kant (analyse, datering en conservering van het vondstmateriaal, het op grond van vondsten opstellen, verbeteren en/of bevestigen van theorieën, enz.). Onterecht wordt de archeoloog soms gezien als een (schat)graver, hij is bovenal een deskundige, vaardig in het verrichten van wetenschappelijk onderzoek.