1. scipio (staf); een scipio is een typisch Romeinseivoren scepter. De scipio was oorspronkelijk voor de koningen van Rome. Later werd hij gebruikt als ceremoniële staf van de consuls.
2. Scipio (cognomen); de cognomen van een invloedrijke tak in de gens Cornelia.
Een cognomen is een onderdeel van de traditionele Romeinse naam, zoals vastgelegd in de richtlijnen op het gebied van namen in het oude Rome. De letterlijke betekenis in het Nederlands is "de naam waarom hij bekend staat". Het cognomen was de derde naam van een Romein en volgde traditioneel op de praenomen en de nomen gentile. Het cognomen verwees naar een karaktertrek of een uiterlijke eigenschap: zo had Quintus Horatius het cognomen Flaccus ("hangoor"). In sommige gevallen werden cognomina doorgegeven, zoals bij Marcus Tullius Cicero: een van diens voorvaderen had een erwtvormige wrat (cicer = erwt) op het gezicht. Een speciaal cognomen, het agnomen, was de vierde naam en had betrekking op iets wat de drager ervan in zijn leven had gedaan, bv. Macedonicus, "de veroveraar van Macedonië". Cognome is het Italiaanse woord voor achternaam.
De betekenis van het cognomen Scipio is: 'een ceremoniële staf'. De namen van haar bekendste leden zijn: . Gnaius Cornelius Scipio Calvus, oom van Publius Cornelius Scipio Africanus maior; . Publius Cornelius Scipio, de naam van verscheidene leden.
3. Scipio (Utah); een stadje in de staat Utah (VS)
Publius Cornelius Scipio
Publius Cornelius Scipio was een veel voorkomende naam in de gens Cornelia. De gens Cornelia was een van de belangrijkste patricische gentes te Rome. Andere Cognomina in de gens Cornelia zijn Cinna en Dolabella .
Een gens (meervoud gentes) was een geslacht of groep van familiae in het oude Rome met een gemeenschappelijke naam en voorouder. In de Romeinse naamgevingsconventies was de tweede naam de aanduiding van de gens (nomen gentile, meervoud nomina gentilia) waar de persoon toe behoorde. De term is ook gebruikt om te refereren aan de families binnen een clansysteem in een andere context, waaronder stamverbanden.
Enkele bekende Publii Cornelii Scipiones zijn: . Publius Cornelius Scipio I, de vader van Publius Cornelius Scipio Africanus maior;
. Publius Cornelius Scipio Africanus (236 - 183 v.Chr.) was een Romeinse generaal en politicus die in de Tweede Punische Oorlog op jonge leeftijd oorlog voerde in Spanje en uiteindelijk Hannibal in Africa versloeg. Hij was eenmaal censor, twee maal consul en twaalf maal princeps senatus (eerste van de senaat). Ondanks de vele ambten die hij heeft bekleed kon hij zich als politicus niet handhaven en moest onder druk van figuren als Cato zich terugtrekken uit het politieke leven. Zijn militair genie (hij is nooit verslagen in een veldslag) en overwinning op Hannibal maken hem een der grootste veldheren ooit. Carthago tekende het jaar na de nederlaag een door de Romeinen opgelegd verdrag dat het einde betekende van Carthago als serieuze rivaal van Rome. De Senaat gaf Scipio de toenaam Africanus als eerbetoon voor zijn overwinning in Afrika. Het verdrag met Carthago werd overigens door sommigen in Rome veel te genereus gevonden. Hannibal was zelfs nog een politiek rol in zijn eigen stad gegund! Marcus Porcius Cato Censorius maior zou van toen af met zijn legendarisch geworden retoriek onophoudelijk pleiten voor de volledige verwoesting van Carthago.
. Publius Cornelius Scipio II, de zoon van de vorige en adoptievader van Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus minor; . Publius Cornelius Scipio Nasica; . Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum, de schoonzoon van Africanus maior en consul in 162 v.Chr.; . Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio, de zoon van de vorige en consul in 138 v.Chr.; . Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus minor, de adoptiezoon van de vorige en verwoester van Carthago en Korinthe.