Matteo Thun ontwerpt vooral meubels en gebouwen maar is ook bekend om zijnceramiek en computergestuurde fabricagemethodes. Hij is bekend van het espressokopje voor illy uit 1992, tegenwoordig het meest gebruikte ontwerp voor espressokopjes. Hij heeft producten ontworpen voor Alessi, Audi, Esprit, Fila, Flos, Hugo Boss, Kartell, Philips, Porsche en vele andere bedrijven.
Ontario, Erie, Superior, Michigan keramiek (zout- en peper) 1982, voor Memphis
Na een verblijf in Amerika waar hij studeerde aan de UCLA werd hij op aanbeveling van Marco Zanini uitgenodigd bij Sottsass Associatie te komem werken. In 1981 is hij samen met Ettore Sottsass één van de oprichters van de Memphis design groep waarvoor hij divers keramiek ontwierp, waaronder heet theeservies Nefertiti en de vaas Tuja in geometrische vormen met grijs-rodemotieven. In 1982 ontwierp hij een serie witporselein met bizarre vormen en wolkachtige motieven en ontwierp hij vier theepotten in ongebruikelijke vormen die zich afzetten tegen het zogenaamde 'Good Design'.
Van 1983 tot 1996 was hij professor in design aan de Universiteit van Toegepaste Kunsten in Wenen waar hij met zijn studenten werkte aan het project 'in de geest van de V.S.' in opdracht van Villeroy & Boch.
In 1984 verlaat hij Sottsass Associati en richt hij zijn eigen design studio op in Milaan.
Hij publiceert een manifest waarin hij ontwerpers oproept historische decoratieve stijlen in hun werk te verwerken.
Van 1990 tot 1993 was hij creatief directeur bij Swatch.
Matteo Thun is drie keer met de 'Compasso d'Oro' onderscheiden. In 2004 werd Thun opgenomen in de New Yorkse 'Hall of Fame'.
