Industrieel ontwerper, geboren 18 december 1883 in Decatur, Indiana - overleden 5 december 1960 in Flemington, New Jersey.
Teague was een theoretische purist die het expressionisme afwees. Hij wilde persoonlijke inspiratie vervangen door een universele esthetiek en de machine. Elk object had de perfecte vorm in zich, het was volgens Teague de taak van de ontwerper om deze vorm te onthullen.
Van 1903 tot 1907 volgde Teague avondlessen aan de Arts Students League in New York, waarna hij werkte als illustrator voor een postorderbedrijf en voor Hampton Advertising Agency in New York.
Teague begon in 1912 zijn eigen studio voor typografie en grafische vormgeving in de jaren 1920 aangevuld met het ontwerpen van verpakkingen.
In 1926 werd hij bij een bezoek aan Parijs gegrepen door het werk van Le Corbusier. Terug in 1926 begon hij een van de eerste adviesbureaus voor industrieel design: Walter Dorwin Teague Associates. Zijn eerste grote klant was Eastman Kodak waarvoor hij speciaal voor vrouwen de camera Vanity Kodak (1928) ontwierp die in verschillende kleuren werd geproduceerd. De eenvoudige brownie veranderde in een geavanceerd fototoestel met art deco-elementen. De Bantam special (1936) was handzamer en gebruiksvriendelijker dan eerdere modellen. (www.browniecamera.nl)
In 1930 ontwierp Teague samen met zijn zoon de carrosserie van de Marmon Model 16-auto, die door de stroomlijn een lagere luchtweerstand had dan andere modellen uit die tijd. - (Marmon Sixteen van Richard Teague (www.louwmanmuseum.nl))
Hij ontwierp ook andere gestroomlijnde producten, zoals glas voor Corning Glass Works en Steuben, keukengerei voor Pyrex, pennen en aan- stekers voor Scripto, lampen voor Polaroid, stencilmachines voor A.B. Dick, tankstations voor Texaco, de Centannial-piano voor Steinway en radio's voor Patriot en Sparton.
links: Radio 'Sparton', 1933 rechts: Radio Blue Bird, 1934
Sparton radio In het begin van de jaren twintig werden radio-ontvangers ook voor het publiek bereikbaar, maar het duurde even voordat er een adequate vorm voor werd gevonden. Rietveld moest in 1925 nog een hele kast maken om alle onderdelen een plek te geven. Tien jaar later was de apparatuur zo verfijnd dat er handzame radio’s op de markt gebracht konden worden die tevens een sieraad voor het interieur waren, zoals de radio’s die Teague in de jaren dertig ontwierp voor de Amerikaanse firma Sparton. Sommige ervan hebben een doosvorm als basis maar er zijn ook radio’s met een spectaculair afwijkende vorm. Bij de Bluebird bijvoorbeeld is het front een helgekleurde glazen schijf, voorzien van elegante verchroomd metalenstrips. - (http://www.stedelijkmuseum.nl/content/leporello_boek_NL_DEF.pdf)
Walter Dorwin Teague ontwerpt in de jaren dertig vliegtuiginterieurs die 's nachts transformeren tot slaapgelegenheid, waarbij alles in het teken staat van comfort. De geluidsoverlast wordt in deze periode gereduceerd en de verwarming verbeterd.
Teague gebruikte de nieuwste materialen en technieken in een esthetische samenhang. Hij was gefascineerd door technologie en de toekomst: 'Nieuwe producten die zullen verschijnen, zullen de fantastische voorspellingen die nu onze advertentiepagina's vullen, gewoontjes maken.' In 1940 brengt hij het boek Design This Day, The Technique of Order in the Machine Age uit.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
