Als autodidact verraste Jos Stelling in 1974 de wereld met Mariken van Nieumeghen. Zijn bewerking van het bekende Middeleeuwse blijspel had niet alleen succes in Nederland, in mei 1975 werd de film geselecteerd voor het competitie-programma van Cannes. Door Mariken van Nieumeghen is de internationale positie van Jos Stelling gevestigd. Zijn volgende films, Elckerlyc (1975) en Rembrandt Fecit 1669 (1977) waren eveneens historische excursies.
Elckerlyc Net als in Mariken van Nieumeghen (1974) werkte Stelling in Elckerlyc met amateurs. De rol van Elckerlyc wordt vertolkt door George Bruens, amateurtoneelspeler uit Utrecht.
Sinds 1978 heeft Jos Stelling in Utrecht een filmtheater, Springhaver.
In 1981 nam Jos Stelling initiatief voor de Nederlandse Filmdagen. Oorspronkelijk gepland als een samenkomst van makers die elkaars' films zouden zien en prijzen toekennen. Het werd al snel een publieksfestival waarin Stelling tot 1991 nauw bij de organisatie betrokken was.
In de jaren tachtig regisseerde Jos Stelling De Pretenders, De Illusionist (met Freek De Jonge) en De Wisselwachter.
Momenteel runt hij een centrum voor film- en beeldcultuur in Utrecht, het Louis Hartlooper Complex.
Voor zijn films is Stelling vele malen bekroond, onder andere met vier gouden kalveren (de Nederlandse Oscars): De Illusionist (1983), De Wisselwachter (1986) en de korte film De Wachtkamer (1996), twee gouden gryphons (St Petersburg) een Gouden Roos in Montreux, een Lifetime Achievement Award in Waterville, Maine (USA) en voor Major Achievement in World Cinema in Tsjechie.
In 1995 begon hij aan een trilogie van erotische verhalen. De trilogie werd voltooid in 2003 en werd tijdens de Filmdagen in Utrecht bejubeld door pers en publiek.
Filmografie 1974 - Mariken van Nieumeghen 1975 - Elkerlyc 1977 - Rembrandt fecit 1669 1981 - De Pretenders 1984 - De Illusionist 1986 - De Wisselwachter 1995 - De Vliegende Hollander 1996 - De Wachtkamer 1999 - No Trains No Planes 2000 - The Gas Station 2003 - The Gallery