Een stomme film (Nederland) of stille film (Vlaanderen) is een film waarin alleen het beeldsignaal voorkomt. Pas in 1927 werd het met de introductie van de geluidsfilm mogelijk om geluid en beeld synchroon af te spelen. Om het gemis van geluid op te vangen, kwamen in de stomme film vaak intermezzo's in de vorm van tekstbeelden voor die de situatie op het scherm verduidelijkten of een stukje hoognodige dialoog weergaven. Bij de vertoning van een stomme film in een bioscoop werd ook vaak muziek gemaakt. Het waren vaak slapsticks (komische films) die de hoofdmoot vormden van deze filmvoorstellingen.