Fotografie is voor Bonajo een middel om het leven te onderzoeken en te experimenteren met haar eigen grenzen en die van anderen. Alledaagse relaties en handelingen van mensen neemt de kunstenaar als uitgangspunt voor haar werk. Deze legt zij vast, geënsceneerd en uitgebuit, waardoor absurdistische beelden ontstaan. Humor en intimiteit spelen een grote rol. Stonden in werken uit haar begin periode meer psychologische thema's centraal, in later werk speelt de fotograaf met het beeld op zich. Mensen en voorwerpen worden tot sculpturen gemaakt, mensen worden ontzield terwijl objecten leven in wordt geblazen.