Darville negeert het dictaat van de mode en verleidt ons met de authenticiteit van zijnbeeldhouwkunst. Hij is een leerling van Victor Rousseau (1865-1954) en geniet van zijn liefde voor het classicisme en voor Italië.
In 1935 krijgt hij de Prijs van Rome voor het zeer mooie werk Torse de jeune fille (Torso van jong meisje) dat wordt bewaard in het Museum voor Schone Kunsten. Deze klassieke en figuratieveontwerper zoekt voortdurend naar de absolute schoonheid, de pure vorm, het essentiële evenwicht en overstijgt elke materialistische notie van figuratie of non-figuratie.
Bezetten op poëzie, net zoals Victor Rousseau, onderwerpt hij een overvloedig en gevarieerd werk aan onze reflectie, gaande van het monumentale standbeeld tot een medaille, via een portret dat hij als een echt vakman maakt en dat hij dimensies van Romeinse strengheid meegeeft.
Zijn monumentale werk schrijft zich in het hart van de stad in en integreert zich op harmonieuze wijze met een groot aantal openbare gebouwen, waaronder het Stadhuis van Charleroi.