Typerend voor zijn werk is volgens vele zijn klassieke benadering en compositie. Sacchi was geïnspireerd door de kunst van Rafaël. Hij werd in het verdedigen van klassieke theorie geassocieerd met Algardi en Nicolas Poussin, dit in tegenstelling tot de dynamische benadering van Bernini en Pietro da Cortona. De jaren rond 1630 zijn het hoogtepunt van de controverse tussen barok en classicisme. Ze zou nog de hele eeuw blijven duren. Pietro da Cortona leidde met Bernini de barokke fractie, terwijl de schildersAndrea Sacchi en Nicolas Poussin samen met de VlaamsebeeldhouwerDuquesnoy de classicerende kaart trokken.
Als zijn meesterwerken worden gezien het plafondfrescoDe Goddelijke Wijsheid in het Barberini Paleis in Rome (circa 1629–33) en het schilderij Vizioen van de Heilige Romualdus (1640, Pinacoteca Vaticana). Andrea Sacchi schilderde voor de Clementinakapel in de Sint-PietersbasiliekHet wonder van Gregorius de Grote.