Kunstuitingen in die landen die de islam als officiële godsdiensthebben of waar de godsdienst van de islam overheerst. Het is onmogelijk een exacte omschrijving van de kenmerken van de islamitischekunst te geven, omdat historisch en geografisch gezien de grenzen van de islamitische godsdienst zo ver uit elkaar liggen dat er niet van een eenheid in kunstuitingen gesproken kan worden. De islam verspreidde zich vanaf de 7e eeuw n. C. over Azië, Europa en Afrika en omvatte een gebied dat zich uitstrekte van Spanje tot Indonesië en van Joegoslavië tot de Soedan.
In de eerste eeuwen waren het Arabische moederland en het tegenwoordige Syrië en Irak van belang. Na het jaar 1000 werd de invloed van de uit Mongolië en Centraal-Azië komende Turkse stammen in de islam en zijn kunst overheersend. Vanaf de 14e eeuw werd het eveneens Turkse Osmaanse Rijk het politieke en culturele centrum van de islamitische wereld.
De godsdienst is bepalend voor het karakter van de islamitische kunst; het allereerste cultureel-religieuze vereiste was dan ook het bouwen van ruimten waar de godsdienst kon worden beleden (moskeeën). De architectuur neemt een centrale plaats in; de andere kunsten, schilderkunst, beeldhouwkunst en vooral de kunstnijverheid betreffen de aankleding van de gebouwen. Kenmerkend is het non-figuratieve karakter van de islamitische kunst, dat voortvloeit uit het beeldenverbod. Voorbeelden van islamitische architectuur in Europa vinden we in Zuid-Spanje. Naast de religie is de wetenschap, die echter steeds godsdienstige achtergronden heeft, een belangrijke factor in de kunst van de islam; het bouwen van scholen en het schrijven, vertalen en illustreren van wetenschappelijke werken hield gelijke tred met de wetenschappelijke ontwikkeling. De handel tenslotte bepaalde de aanleg van steden en wegen en de constructie van handelsgebouwen.