"When someting is finished, that means it's dead, doesn't it? (...) The thing to do is always to keep starting to paint, never finishing painting". - (Arshile Gorky)
Na de Turkse invasie verliet Gorky in 1915 zijn vaderland om in 1920 in Amerika te arriveren waar hij zijn eerste autodidactische schilderpogingen doet. Zijn werk is duidelijk beïnvloed door het werk van Cezanne en Picasso wiens werk hij nauwkeurig volgde door elke kwaststreek nauwgezet na te bootsen, daarbij elke overweging van de meester onderzoekend, pogend zich de stijl en het onderliggende gedachtengoed eigen te maken. Desondanks was in deze periode wel zijn individualiteit in zijn werk te herkennen: het is vlakker dan dat van Picasso met een sterker gevoel voor kleuren.
Hij woont achtereenvolgens in Watertown en Providence en zette van 1920 t/m 1922 zijn opleiding voort met avondcursussen aan de Rhode Island School of Design en de New school of Design in Boston. In 1923/24 geeft hij les aan de New school of design in Boston.
In 1925 werd Gorky aangesteld aan de Grand Central School of Art in New York en veranderde hij zijn naam in Arshile Gorky (Arshile is Russisch voor Achilles, Gorky betekent "de bittere")(Ook veranderde hij met regelmaat zijn geboortedatum, zodat zijn geboortedatum niet met zekerheid is vast te stellen.).
Hij wordt lid van Abstraction-Création in 1932 en raakt bevriend met Willem de Kooning met wie hij in 1937 een atelier deelt. Ze hadden als gemeenschappelijke interesse het synthetisch kubisme van met name Picasso.
Vanaf 1933 werkt hij voor de PWA (Public Works of Art Project), en van '35 tot '39 voor de opvolger het Federal Art Project. In die periode vormde Gorky een vriendengroep met de schilder Stuart Davis, schrijver/kunstenaar John D. Graham, beeldhouwerDavid Smith en Willem de Kooning.
De tentoonstellingen van surrealistischekunst van 1936 en de Mirò tentoonstelling van 1941, die beiden in het Museum of Modern Art plaatsvonden, zetten hem er toe aan te experimenteren met biomorfe vormen.
Hij vervaardigde wandschilderingen voor de luchthaven Newark in New Jersey en het luchtvaartgebouw op de wereldtentoonstelling van 1939 in New York.
Vanaf 1941 werkt Gorky met heldere achtergronden en kaligrafische lijnen.
De lever is de hanenkam, 1944, olieverf op linnen, 183x249, Buffalo (NY), Albright-Knox Art Gallery, Seymour H. Knox Foundation De raadselachtige titel (The Liver Is the Cock's Comb) duidt zowel op een nauw contact tussen Gorky en Breton als op zijn eigen ervaring met camouflage, verkregen bij het lesgeven, dat hij eerder gedaan had. Leinz beweert dat de titel ontleend is aan Max Ernst. Alles is bezig in iets anders over te gaan. De biomorfe vormen hebben kennelijk veel te danken aan Miro, terwijl uit de spontane wijze van behandeling en de gloeiende kleuren Gorky's geestdrift voor Kandinsky spreekt. Het dynamisch in elkaar grijpen van de vormen en hun agressieve kracht van aantrekken en afstoten zijn echter specifiek voor Gorky. Het werk bloeit op in stralende akkoorden, die aan de vroege Kandinsky doen denken. (Janson; Leinz 148)
In 1947 breekt hij met het surrealisme en wijst hij ondanks zijn grote invloed hierop het abstract-expressionisme af. Hij bereikte, gesteund door Matta, zijn eigen stijl.
In zijn late werk 'verzoende' Gorky het kubisme met het surrealisme, waarbij hij het tekenen van symbolen, tekens en vormen verbond met het schilderen met daarbij de platheid van het vlak in acht te nemen, bevrijd van een beschrijvende functie. Een schilderij als 'Water of the Flowery Mill' refereert aan een mystieke beleving van de natuur. Gorky tekende in deze periode intensief naar de natuur, waarbij hij stelde: "I do not paint in front of nature, but from within nature". In zijn werk lijken embryonale vormen te zweven in een ondefinieerbare ruimte die doen denken aan de vormen van Miró's bio-morfische schilderkunst. Gorky's werken zijn schilderachtig, en maken gebruik van een heftiger coloriet à la De Kooning.
Door een auto-ongeluk raakte Arshile Gorky verlamd aan zijn rechterhand in 1948. Bovendien strandde zijn huwelijk en had hij kanker. Arshile Gorky zag geen toekomst meer en pleegde zelfmoord.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
