Van 1828 tot 1834 reisde hij door Italië waar hij kennis maakt met de schilder Léopold Robert die met zijn clasicistische stijl een grote invloed op hem had.
Gleyre had in Parijs een beroemde privé-school. Charles Gleyre, herinnerde zich zijn eigen geld-problemen als aankomend kunstenaar en hield de kosten zeer laag. Hierdoor was er een grote toestroom van studenten. Onder zijn studenten aan deze 'Zwitserse school' bevonden zich Claude Monet, Auguste Renoir, McNeill, Whistler, Alfred Sisley en Jean-Frédérick Bazille.
De hele dag konden enkele tientallen enthousiastelingen in een lokaal naaktentekenen of schilderen en twee keer per week voerde Gleyre gratis verbeteringen uit of gaf hij thematisch en compositorisch advies. Charles Gleyre schilderde met zijn studenten ook regelmatig "en plein air", in open lucht dus. Gleyre had ooit zelf in de Académie Suisse geoefend en bij Bonington leren aquarelleren en zich daarna een classicistisch-romantisch eclectisme eigen gemaakt. Hij toonde weinig begrip voor de realistische trouw aan de verschijning en voor de 'onideale' genres zoals landschap- en genreschilderkunst. Gleyre wilde zijn leerlingen een gevoel voor verheven thema's, stijl en ideale schoonheid bijbrengen. Zijn persoonlijke bescheidenheid, ruime ervaring met armoede en vernederende afhankelijkheid en zijn uitgesproken republikeinse overtuiging verschaften hem een zeker respect, ook van zijn leerlingen, die artistiek tegen hem rebelleerden. Daartoe behoorden naast Monet, van wie uit die periode vooral realistischestillevens bewaard zijn gebleven, ook Bazille, Sisley en Renoir. De vier raakten bevriend. Sisley, Monet, Bazille en Renoir voelden geen van allen veel affiniteit met de traditionele schilderkunst van Gleyre, en onder aanvoering van Monet zouden zij al snel breken met hun leermeester.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!