Charles Meryon diende als jonge man bij de marine. Tijdens zijn reizen tekende hij. In 1848 ontmoette hij Eugène Bléry, die hem leerde etsen. Meryon begon met het kopiëren van bestaande prenten.
Een belangrijk voorbeeld was het werk van zeeman-kunstenaarReinier Nooms. Diens Parijsestadsgezichten inspireerden Meryon tot zijn eigen reeks etsen van Parijs. Aan het inkten en afdrukken besteedde Meryon veel aandacht. De prenten hebben opvallende licht-donkercontrasten en vaak een dromerige, romantische sfeer. Meryon had succes, zij het in beperkte kring. Zijn gezondheid was echter zwak en psychische problemen maakten hem het werken moeilijk. In 1868 stierf hij, krankzinnig geworden, in een inrichting in Charenton.
