In het werk van Rauch vindt men een synthese van dat van Schadow, zijn leermeester, en dat van Thorvaldsen, die hij tijdens zijn verblijf in Rome (1804-1811) ontmoette. Zijn eigen inbreng bestaat uit de neiging tot idealisering en elegantie, reden waarom hij talrijke opdrachten voor portretten en monumenten ontving. Van zijn hand zijn o.m. het monument voor Koningin Louise (1810-14) en het mausoleum voor koningin Louise (1811-15; beide in Charlottenburg), het standbeeld van keizer Alexander van Rusland (1814-21) en het ruiterstandbeeld van Frederik de Grote (1839-52; beide in Berlijn) en het Goethe-Schillermonument (1857, Weimar). (Summa)