Museum Jan Cunen: Gijs Frieling - Pizzeria
VasariVoor Museum Jan Cunen maakte Gijs Frieling vanaf donderdag 7 oktober 2010 een
muurschildering in de trouwzaal van het museum. Hij volgt hiermee de kunstenaar
Fransje Killaars op wiens werk vanaf 2009 te zien was in dezelfde ruimte.
Gijs Frieling maakt muurschilderingen die hij vaak combineert met ruimtelijke
objecten. Zijn werk gaat een directe relatie aan met de ruimte waarin het zich bevindt en waarin hij sterk refereert aan de wereld om hem heen. Hij laat zich inspireren door andere kunstenaars, kunsthistorische thema’s, religieuze rituelen,
filosofie, films en
literatuur. Hij creëert door een intuïtieve benadering een nieuwe kijk op onze
kunsthistorie die hij aan de ene kant verpersoonlijkt, maar aan de andere kant universeel maakt.
Frielings werk vormt een
gesamtkunstwerk, niet alleen door het gebruik van verschillende media en replica’s van andere kunstenaars, maar ook door de diversiteit aan
handschriften dat door de samenwerking met assistenten ontstaat. Deze assistenten krijgen deels de vrije hand om naar eigen inzicht te werken waardoor de schildering binnen een vooraf vastgesteld kader ook een verzameling van interpretaties wordt. Hij ziet de ontwikkeling van de schilderkunst als een eenheid: Schilderkunst is visuele kennis en tegelijkertijd een opeenstapeling van handelingen. Ik wil deze reflectieve en performatieve aspecten beide een gelijkwaardige plaats geven.
Het werk kent een groot ornamenteel en ambachtelijk karakter. Frieling ontwikkelt een eigen
beeldtaal waarin het gebaar en beweging van het schilderen zelf een belangrijke plaats inneemt. Belangrijk is ook het tijdelijke karakter van een
muurschildering die na verloop van tijd weer verdwijnt.
Het oproepen van een bepaalde sfeer is een essentieel
element van het werk. Het moet een ervaring zijn voor de bezoeker. Of zoals hij het zelf beschrijft: Ik wil dat mensen zich welkom voelen en alles rustig kunnen bekijken, tegelijkertijd wil ik een gevoel van onuitputtelijkheid oproepen.
Voor Museum Jan Cunen maakt Frieling een muurschildering in een beperkt kleurenpallet dat gloeit en straalt. Zijn werk wordt een vloeiend geheel van diverse inspiraties en interpretaties. Hij citeert kunstenaars die hij persoonlijk bewondert van
Cezanne en
Hugo van der Goes tot Hirschorn en
Gilbert & George en refereert tevens aan science fiction films als Avatar en Terminator II.