Binnen de kunstgeschiedenis wordt onder iconografie verstaan de beschrijving en identificatie van het uitgebeelde, geplaatst in haar historische ontwikkeling, met name de christelijke beeldthema's (christelijke iconografie). In tegenstelling tot de iconologie [Grieks 'logos'] komt het hierbij niet aan op de verklaring en interpretatie van de verandering of de continuïteit in de afbeelding, doch in eerste instantie op de simpele beschrijving hiervan ['grafiek'].
De iconologie, als interpretatie van de voorstellingsverandering van individuele beeldthema's, moet zodoende met sociale, esthetische en politieke contexten rekening houden, om de nuancering duidelijk te maken. De iconografie echter blijft in eerste instantie neutraal in haar waardebeoordeling en wil slechts een consequente en concrete beschrijving bieden. Het is dientengevolge zinvol om bij de interpretatie van een schilderij zowel gebruik te maken van de iconologie als ook de iconografie.