Vanaf 1965 begon hij grote passagierschepen te schilderen, zich baserend op brochures van reisagentschappen of postkaartjes. De rand is wit, om de relatie tot de afbeelding te beklemtonen. Bv. het zeer bekende doek de SS. Amsterdam in Front of Rotterdam uit 1966.
hyperrealisme Doordat hij zich zo nauwkeurig mogelijk aan de afbeelding hield werd hij de eerste vertegenwoordiger van het hyperrealisme (door hem 'superrealisme' genoemd). Hij schildert zijn werken niet met een projector, zoals andere hyperrealisten deden, maar met een raster.
1967-69 Doceert aan de School of Visual Arts, New York. Schildert zeeslagen en havens in een fotorealistische stijl, waarbij hij oude prenten in zwart-wit met behulp van een raster op het doek reproduceert.
In zijn fotorealistische schilderijen richt Morley zich op thema's als racisme en apartheid. Hij creeert spanning in zijn werk door de ambivalentie tussen waarneming en geschilderde werkelijkhied te benadrukken. In 1970 maakte Morley zijn laatste echt hyperrrealistische schilderij, op een moment dat andere schilders nog maar net met het hyperrealisme waren begonnen. De nieuwe hyperrealisten verweten hem meteen dat hij niet fotografisch genoeg was, maar te schilderkunstig, met teveel verfstructuur. Dit laatste doek is getiteld Race Track, South Africa De tekst op het doek is aangebracht door een letterschilder. Over het doek zette hij een groot roodkruis, dat hijzelf interpreteerde als een onbewuste verwijzing naar Malcolm X, de Black Power-terrorist van de jaren 1960.
Vanaf begin jaren zeventig probeert hij fotografische voorbeelden te herhalen in een expressieve lichaamshouding van zijn figuren en een pasteus kleurgebruik, bijv. School van Athene (1972, Malmo, Galerie Ostergren.
Zijn latere werk is ruwer geschilderd. Na 1971 speelt het onbewuste een belangrijke rol en wordt geweld, gebaseerd op zijn oorlogsherinneringen een terugkerend element.
Untitled 1977
social sculpture Morley leidt een avontuurlijk en veelbesproken leven, waarbij hij gedurig blijk geeft van een polemische en kritische houding tegenover kunst en de kunstwereld. In 1972 schilderde hij bv. in publiek een kopie naar het beroemde doek van Rafaël, De School van Athene, een groot halfrond doek, dat als een schoolvoorbeeld van Bad Painting kan gelden. Het schilderen werd door Morley opgevat als een soort performance. Zo probeerde hij in 1974 op een veiling in Parijs een werk van hem nog gauw te voorzien van de toevoeging 'vals'. Of hij schilderde zijn doeken in een vrachtwagen die tegenover het New York Cultural Centre geparkeerd stond, zodat iedereen hem aan het werk kon zien. Dit schilderen in publiek noemde hij 'a social sculpture' (cfr. Joseph Beuys).
Hij parodieerde het hyperrealisme zelfs, zoals in The Age of Catastrophe (1976): een passagiersschip dat uit de haven wordt gesleept, kromgetrokken en helemaal verdraaid: een Constellation van PanAm is er bovenop gevallen.
1977 Deelname aan Documenta 6 te Kassel. 1977 DAAD-beurs voor Berlijn.
Sinds de jaren tachtig maakt hij ook objecten: speelgoedsoldaatjes en oorlogsschepen die op veel te grote sokkels worden geplaatst. 1982 Malcolm Morley neemt deel aan de tentoonstelling 'Zeitgeist', in Berlijn. Bezoek aan Kreta.
Recente doeken van Morley zijn felle, nonchalant geschilderde landschappen met dieren in exotische scènes. Hij exposeerde ook sculpturen van ruw gemodelleerde speelgoedsoldaatjes, tanks, kanonnen, oorlogsschepen e.d., gepresenteerd op veel te grote sokkels.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
