Het middendeel genaamd 'het kaartenhuis' uit het drieluik 'Voor de gevallen zielen' van 1955 - '56. Het is geschilderd in olie op canvas en maakt deel uit van de collectie van het Stedelijk Museum, Amsterdam.
Het Duitseexpressionisme werd in het midden van het decennium in Israël geïntroduceerd met de komst van geïmmigreerde kunstenaars die de terreur van het opkomende nazisme waren ontvlucht. Ze voegden zich bij de in Duitsland geboren artiesten Anna Ticho en Leopold Krakauer, die zo’n twintig jaar daarvoor naar Jeruzalem waren gekomen, en vormden een groep van onder anderen Hermann Struck, Mordechai Ardon en Jakob Steinhardt, die zich voornamelijk wijdde aan subjectieve interpretaties van het landschap van Jeruzalem en de omliggende heuvels. Deze kunstenaars leverden een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van plaatselijke kunst, vooral toen Ardon en Steinhardt directeur werden van de Bezalelacademie voor de Kunst. Onder hun leiding bereikte een nieuwe generatie artiesten de volwassenheid. - (thehague.mfa.gov.il/mfm/Data/10838.pdf)
Ardon maakte kleurrijke schilderijen van landschappen rond Jeruzalem. Zijn latere werk is, mede onder invloed van zijn geloof, poëtischer en abstracter. Veel indruk maakten zijn, vaak uit drie delen bestaande, voorstellingen met onderwerpen als oorlog en holocaust. Voor de universiteit en bibliotheek in Jeruzalem vervaardigde Mordecai Ardon een aantalglas-in-lood ramen.
Van 1929 tot 1933 was hij een docent aan de Kunstschule in Berlijn, waarna hij zich toen Adolf Hitler aan de macht kwam genoodzaakt zag Duitsland te verlaten en naar Palestina te emigreren.
In 1935 werd hij leraar, en van 1943 tot 1953 directeur van de kunstacademie Belazel in Jeruzalem.
In 1952 werd hij adviseur voor het Ministerie van Onderwijs en Cultuur van Israël. Deze functie bekleedde hij tot 1963.
Mordechai was van zeer grote invloed op de jongere generatie kunstenaars in Israël.
