In tegenstelling tot de term neo-expressionisme wordt de term Nieuwe Wilden doorgaans alleen gebruikt voor jonge kunstenaars die tussen 1977 en midden jaren tachtig expressieve figuratieve kunst maakten, een brutale vorm van nieuw expressionisme. Het gaat hierbij niet om een kunst, die beantwoordt aan traditionele schoonheidsnormen.
Op doeken van grote formaten uiten de kunstenaars hun sociaal onbehagen, hun walging voor elke vorm van fascisme, vaak hun woede tegenover de geordende structuren.