De Bredase kunstschilder Oswald Verhaak (1955) heeft begin jaren '90 in zijn werk een ommekeer gemaakt naar figuratieveschilderkunst. Bewust onttrok hij zich lange tijd aan het expositiecircuit om gestaag en ongestoord te kunnen werken aan een samenhangend oeuvre. Deze tentoonstelling kan een 'tweede debuut' worden genoemd. Verhaak schildert voornamelijk portretten, groter dan levensgroot. Door dunne lagen donkere verf zorgvuldig over elkaar heen te plaatsen, door steeds weg te schilderen en weer terug te halen, evolueert de voorstelling. Tot slot creeert hij met lichte accenten aandachtsplekken. De sfeer, de (schilderkunstige) ruimte om de figuren heen, het weglaten en het accenten leggen, roepen bij de beschouwer een spanning op. Er is meer aan de hand dan wat je ziet. De samenhang van de verschillende doeken geeft langzaam een verhaal prijs over leven en dood. Het ziekteproces en vervolgens het overlijden van zijn ouders was voor Verhaak aanleiding om portretten van hen te gaan schilderen. Later is hij ook anderen uit zijn omgeving gaan portretteren en tenslotte is hij zich bezig gaan houden met het groepsportret.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!