Pol Bury was een voorman van de kinetische kunst. Kenmerkend voor zijn werk is de uiterste traagheid van de vaak ook tegenstrijdige bewegingen die zich in zijn sculpturen en objecten aftekenen. Bij een breed publiek werd hij bekend met zijn fonteinen voor openbare gebouwen. Je vindt fonteinen van Bury voor het Provinciehuis in Antwerpen en op de Albert II-laan in Brussel, maar ook op Japanse en Amerikaanse campussen. Zelfs het GuggenheimMuseum in New York bezit er een.
Pol Bury was als schrijver en illustrator betrokken bij het tijdschrift van cobra (1949-1951). Ook maakte hij in 1950 met Marcel Havrenne het boek "La main heureuse". Daarna verwijderde Bury zich van de cobra-groep.
Vermelding JPB (1951).
In 1952 sloot Pol Bury zich aan bij de groep Art Abstrait. Wanneer hij beeldhouwerAlexander Calder ontdekt raakt Bury geinteresseerd in de verplaatsing van tijd en ruimte, wat in 1953 leidt tot zijn Plans Mobiles. Hij maakte veel bewegende sculpturen en werd één van de eerste vertegenwoordigers van de kinetische kunst.
Pol Bury schenkt vooral aandacht aan drie elementen: de vorm, de ruimte en de beweging, die het kunstwerk nieuwe energie moeten geven. Hij paste de theorie voor het eerst toe in de zogenaamde «plans mobiles», composities, waarvan de plaatvormige delen met de hand over elkaar konden worden geschoven.
In 1955 neemt hij deel aan de tentoonstelling 'Mouvement' in galerie Denise René, Parijs.
Introduceert motoren (1957) en magneten (1968) in de beeldhouwkunst.
De laatste creaties in zijn evolutie, die getuigt van de harmonische samenwerking van kunstenaar en ingenieur, zijn de Plans Mobiles (multiplans) (1957) bewogen door motoren. Voorbeelden zijn o.m. Moving ceiling, het plafond van het metrostation Beurs in Brussel (1976) en zijn Levende fontein (1980) in het Guggenheimmuseum in New York.
Vanaf 1970 geeft hij les aan de University of California in Berkeley.
In 1971 stapte hij over op grotere beelden, zelfs op het kolossale af.
Prijs Robert Giron (1972).
Vanaf 1979 werkt hij aan monumentale beeldhouwwerken. Zo ontwerpt hij grote publieke fonteinen in Parijs en Brussel, en voor het Guggenheim Museum in New York.
Retrospectieve in 1982 in Parijs in het Musée National d'Art Moderne.
In 1983 doceert hij beeldhouwkunst aan de Ecole Natonale Supérieure des Beaux-Arts, Parijs.
Grote Prijs voor Beeldhouwkunst (1985).
Pol Bury overleed in september 2005 op 83-jarige leeftijd.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
