Vanaf 1962 neemt hij deel aan talloze Fluxus-activiteiten.
Art's Birthday Party Op 17 januari 1963 verklaarde de Fluxus kunstenaar dat 1 miljoen jaar geleden iemand een droge spons in een bak met water gooide. Dit moment markeert volgens filliou de geboorte van de kunst. Ieder jaar kan daarom op 17 januari de geboorte van de kunst gevierd worden.
Robert Filliou voelde zich aangetrokken tot de multiple omwille van het spelelement dat de vermenigvuldiging hem bood. Hij wordt dan ook niet voor niets een erfgenaam van Marcel Duchamp genoemd: net als deze illustere voorganger introduceert hij op een speels-ironische manier alledaagse (massaconsumptie)voorwerpen in de kunst. Hij transformeert de alledaagse werkelijkheid tot drager van zijn complexe ideeėngoed.
1965-68 Leidt samen met George-Brecht in een huis in Villefranche-sur-mer de zakelijke onderneming 'La Cedille qui Sourit'. 1966 Robert Filliou richt met Brecht de 'Non-Ecole de Villefranche' op.
Brecht en Filliou maakten spelletjes, sieraden, Fluxus-voorwerpen, uitgevonden en teruggevonden objecten, dronken en kletsten met de buren, schreven Fluxus-gedichten en verkochten ze via de post. Dit waren de activiteiten waarnaar Filliou in zijn Instituut voor permanente creativiteit streefde. Er kwam in feite geen einde aan de mogelijke kruisbestuivingen en verwijzingen. In het spel van Brecht waren alle oplossingen even geldig en er waren geen regels of verliezers. De loop van het universum zou door de bveslissingen toch niet worden veranderd. Filliou ontleende deze ontspannen houding aan het Taoisme en Brecht aan het Zen-boeddhisme.
Vanaf 1968 woont Filliou afwisselend in Duitsland en Frankrijk.
''Wat ik zeg heeft geen enkele betekenis zolang het er niet toe leidt dat mijn opvattingen worden overgenomen.'' Filliou, wiens motto 'permanente creatie' was, beschouwde creatie als een proces waaraan iedereen kon deelnemen. Zijn taak was het om de benodigde gereedschappen aan te dragen, namelijk 'fantasie' en 'onschuld'.
In 1969 maakte hij zijn Gereedschapskist. Op het deksel staan in neon de woorden imagination en innocence, de enige 'gereedschappen' die men nodig heeft om creatief te zijn. In de kist liggen houten stokken en haken en ogen.
1984-87 Filliou trekt zich terug in een klooster in de Dordogne.
In zijn performances en happenigs richtte Filliou zich op het thema van de 'permanente creatie'; hij definieerde 'arbeid als spel' of 'arbeid als denken'. Wat het uitdragen van ideeen betreft hield hij zich altijd wat op de vlakte. Hij was buitengewoon gewoon en schreef boven zijn voordeur: 'Le vagebond de l'art est toujours en voyage. Laissez nom et sans adresse, il vous touchera un jour sans doute. (par telepathie). Ofwel 'Laat je naam achter met zonder je adres. Wij zullen elkaar ongetwijfeld eens ontmoeten, al was het maar telepathisch.