Sinds het begin van zijncarrière is de Italiaanse kunstenaar Serse trouw aan hetzelfde materiaal: grafiet en gom op papier. Serse toverde vooral zeegezichten, berglandschappen en bossen uit het diepste zwart en het helderste wit. Meer recentelijk lijkt hij in te zoemen op de natuurlijkelandschappen en tekent hij de rimpeling op een watervlak, een lichtreflectie in een woelige zee of strootjes die in stilstaand water dobberen. De arbeidsintensieve tekeningen zijn met minutieuze precisie en grote virtuositeit op het papier gezet en krijgen een onwereldse glans door de aluminium ondergrond waar ze op geplakt worden.
Tekeningen Serse gebruikt het tekenen niet in de klassiek zin om een eerste gedachte op papier te zetten of een idee te schetsen. Serse’s tekeningen zijn puur beeld, reflecties op de essentie van de wereld om ons heen. Ze zijn makkelijk te verwarren met foto’s, maar onderscheiden zich ervan door een bovennatuurlijke scherpte en helderheid, waarbij zwart altijd zwarter is dan op een foto en wit altijd witter. De tekeningen lijken realistischer dan de kleurenfoto¹s die eraan ten grondslag liggen, terwijl het in wezen abstracties zijn van een werkelijkheid die we nooit zo kunnen waarnemen als Serse ze weergeeft.
Astratto Naturale In Sittard toont Serse onder de titel Astratto Naturale een aantal recente tekeningen van water. Het merendeel van die tekeningen maakte hij op monumentaal formaat (100 x 144 cm), maar enkele hebben ook een zakformaat (11 x 20 cm). In deze tekeningen laat Serse steeds meer de figuratie los die zijn oudere tekeningen herkenbaar maakte. De noeste bossen, besneeuwde bergpieken en woelige zeeën lieten zich in eerste instantie vooral plaatsen in de romantische traditie om ruige en onherbergzame landschappen af te beelden teneinde ontzag af te dwingen en de nietigheid van de mens te onderstrepen. Het handwerk van het tekenen, hetgeen voor Serse voorop staat in zijn werk, werd daardoor overschaduwd.
In de recente tekeningen heeft de herkenbare figuratie plaats gemaakt voor een veel abstracter beeld van de natuur, juist doordat Serse zich alleen nog maar beperkt tot bijvoorbeeld het wateroppervlak. Zonder horizon en lucht, zonder boven of onder, wordt een golfpatroon of waterrimpeling een abstractetekening. Pas daarin komt Serse¹s virtuoze beheersing van grafiet en gum volledig tot zijn recht. En daaruit spreekt de traagheid en aandacht die dit materiaal vergt om het naar de hand te kunnen zetten. Serse beweert met zijn tekeningen een poging te doen om het tekenen opnieuw uit te vinden. Door een directe confrontatie aan te gaan met de fotografie en de schilderkunst, keert hij terug bij een eeuwenoude vraag binnen de kunsten: bestaat er eigenlijk wel een manier om de werkelijkheid exact weer te geven? Onttrekt deze zich niet altijd aan precieze representatie? En kan juist een tekening niet een objectiever beeld geven dan een foto?
Serse had de laatste jaren solotentoonstellingen in onder meer het Museum voor Schone Kusten in Gent, Casa Musumeci Greco in Rome, Kunst Mitte in Berlijn en diverse galerieën in Italië en België. persbericht museum het domein: Astratto Naturale 25.01.2004 - 21.03.2004 - website: www.hetdomein.nl