Scheibitz behoort tot de generatie schilders voor wie niet meer één realiteit, maar eerder een veelheid aan realiteiten bestaat, die terug is te vinden in nieuwsmedia, videoclips en websites. Hij maakt gebruik van bestaande beelden, 'sampelt' deze als het ware en transformeert ze tot nieuwe beelden. Kenmerkend is Scheibitz' concentratie op de overgangen en begrenzingen van vormen, het in- en uitzoomen en zijn afwisselend schilderachtig en bijna grafische manier van schilderen.
Hij studeert van 1991-96 schilderen aan de Hochschule für Bildende Künste (HfBK) te Dresden. Vanaf 1996 is Scheibitz Meisterschuler bij Prof. Ralf Kerbach van de HfBK
In 1995 Stipendium van de Studienstiftung des Deutschen Volkes, in 1998 Hegenbarth Stipendium, Projekt TYCOON-TOKIO.
In 1997 heeft Scheibitz een solotentoonstelling Digitalin in Galerie Gebr. Lehmann in Dresden.