Biografie Werner Tübke wordt op 30 juli 1929 geboren in Schönebeck als enige zoon van een koopmansfamilie, waar hij van 1935-45 naar school gaat. Vanaf 1939/40 neemt hij privé tekenlessen bij Karl Friedrich.
Tijdens de bezetting van Oost Duitsland wordt Tübke in de periode 1945-46 gedurende 10 maanden onschuldig gevangen gezet door de Russische Veiligheidstroepen. Van 1946-48 volgt hij een opleiding als leerling schilder in Schönebeck en zijn studie in tekenen en schilderen aan de Meestersschool voor Duitse Ambachten in Magdeburg.
In 1948-49 studeert Tübke aan de Hogeschool voor grafischekunsten en boekontwerp in Leipzig met onder meer Elisabeth Voigt, Walter Arnold en Ernst Hassebrauk. Ook volgt hij van 1950-52 lessen in kunstonderwijs en psychologie aan de Ernst-Moritz-Arndt Universiteit in Greifswald en sluit dit af met een Staatsexamen in kunst.
Van 1952-54 is hij werkzaam als wetenschappelijk medewerker aan de beeldende kunst afdeling van het Zentralhaus für Laienkunst (Lekenkunst) in Leipzig. In 1954 wordt hij lid van de Vereniging voor Beeldende Kunsten en heeft hij zijn debuut expositie. Van 1954 tot 1956 en van 1957 tot 1963 is Tübke werkzaam als schilder in Leipzig.
In 1958 wint hij een wedstrijd met zijn ontwerp voor Hotel Astoria in Leipzig, en geeft gestalte aan zijn eerste grote werk de muurschildering "De vijf Continenten".
In 1964 wordt Werner Tübke docent en in 1972 professor aan de school voor grafische kunsten en en boekontwerp te Leipzig en is daar eveneens van 1973-76 als rector werkzaam.
In 1965-67 creëert hij in meerdere schilderijen de cyclus "Levensherinneringen van Dr. jur. Schulze", dat officieel bekritiseerd wordt vanwege zijn metaforische en symbolische inhoud. Vanwege hevige studentenprotesten in 1968 wordt Tübke niet geroyeerd.
In 1970 wint hij de wedstrijd voor het monumentale ontwerp van de muurschildering "De Arbeidersklasse en de Intelligentsia" voor het rectorsgebouw van de Karl Marx universiteit te Leipzig, voltooid in 1973.
In 1971 maakt Werner Tübke zijn eerste reis naar Italië en heeft zijn eerste solotentoonstellingen in het buitenland: Milaan, Brescia, Rome, Modena en Florence. Het is het begin van internationale erkenning.
In 1972 wint hij de Gouden Medaille op de Internationale GrafiekBiënnale in Florence en reist voor de tweede maal naar Italië. In 1974 reist hij voor de derde maal naar Italië. Zijn studie van de Italiaanse oude meesters zal zijn schilderkunst diepgaand beïnvloeden.
In 1976 tekent Tübke het contract voor de uitvoering van het monumentale panorama over de Duitse Boerenoorlog in Bad Frankenhausen. Ook maakt hij verschillende reizen naar West-Duitsland en Frankrijk.
Als Staatskunstenaar van de DDR exposeert Tübke in 1977 op Documenta 6 te Kassel in West Duitsland.Ook wint hij de Eerste Prijs op de Oostblok Triënnale voor schilderkunst in Sofia, Bulgarije.
In 1980 ontvangt hij de Käthe-Kollwitz-Prijs van de Oost-DuitseKunstacademie en maakt reizen naar Italië, Sint Petersburg, Bulgarije en West-Duitsland.
In 1984 doceert Tübke aan de Zomeracademie van Salzburg en maakt reizen naar Stockholm, Nuremberg en Ravenberg, waar hij Martin Walser ontmoet.
In 1985 krigt hij een ere-doctoraat van de universiteit van Leipzig, in 1988 wordt hij erelid van de Kunstacademie van de USSR en van de ServischeAcademie voor Wetenschap en Kunst.
In 1987 wordt de panorama schildering in Bad Frankenhausen voltooid en in september 1989 vindt de inauguratie van het Panorama Museum In Bad Frankenhausen plaats.
In 1999 heeft hij een retrospectief in het Panorama Museum in Bad Frankenhausen . In 2000 verblijft hij in Capri in Italië en in 2001-2002 maakt hij verschillende uitstapjes naar Italië.
In 2003 wordt Werner Tübke ernstig ziek en wijdt zich alleen nog aan tekenen, op 27 mei 2004 sterft hij in Leipzig.
