Hij werd geboren in Londen in een eenvoudig maar niet armzalig gezin; vader was barbier. Moeder stierf heel vroeg. turner kreeg nauwelijks onderwijs. Zijn vader leerde hem lezen en dat was alles, behalve dan dat de jongen de kunst bestudeerde.
Turner werd reeds in 1789 als student tot de Royal Academy toegelaten en legde zich aanvankelijk vooral toe op het maken van topografische aquarellen.
Op zijn reizen door Engeland schetste Turner stadjes, gebouwen en landschappen. Na Girtins dood (1802) was Turner de onbetwiste meester op het gebied van de topografische en architectuurschildering.
Claude Lorraine en de Nederlandse zeeschilders waren de belangrijkste inspiratiebronnen voor william turner.
In de eerste fase van zijn kunstenaarschap heeft hij vele malen het natuurgeweld uitgebeeld.
Tussen 1810 en 1835, de zgn. middenperiode, leverde Turner tal van grote doeken aan rijke opdrachtgevers en maakte tevens etsen voor een aantal boeken, waaronder het Liber studiorum (1807-1819). Na een reis naar Venetië in 1819 zwoer hij de realistische weergave af. Kleur, licht en atmosfeer brachten hem tot een stijl, die doet denken aan het werk van de impressionisten. In feite was hij een voorloper van deze kunstbeweging.
Met name in de laatste fase van zijn werkzaamheid, na een tweede Italiaanse reis in 1828, hield de kunstenaar zich steeds intensiever bezig met het schilderen van het licht; het onderwerp (bijv. Rain, steam and speed; Tate Gall., Londen) lijkt zelfs van secundair belang: vormen en details worden slechts vaag aangegeven op brede vlakken van geel, wit, roze, rood, koel grijs en blauw in tal van schakeringen.
Op latere leeftijd werd william turner lichtjes excentriek. Hij weigerde nog om doeken te verkopen en besloot uiteindelijk om niet meer te exposeren. Op een dag verdween hij spoorloos en na een zoektocht van maanden ontdekte zijn meid hem in ziekelijke toestand. De dag daarna stierf hij.
Toen Turner in 1851 overleed liet hij vrijwel zijn gehele oeuvre aan de Britse staat na op voorwaarde dat er een aparte expositieruimte zou worden ingericht met zijn werk. pas in 1908 kreeg de Tate Gallery in Londen de Turner-vleugel. Eind jaren tachtig werd het werk ondergebracht in de Clore Gallery van de Tate.
Turner schilderde woeste en overweldigende landschappen vol lucht, wolken en wind, zeegezichten en bijbelse en geschiedkundige voorstellingen. Een impressionist avant-la-lettre die van zijn tijdgenoten niet altijd evenveel begrip kreeg. In zijn nalatenschap van 90.000 tekeningen en schetsen werden kunstwerken aangetroffen die hij aan niet één van zijn tijdgenoten ooit had durven tonen.
Maar Turner was niet alleen een begeesterd schilder, hij was een hoogst eigenaardige man, gedreven door een obsessie waaraan hij zijn hele leven, misschien zelfs zijn geluk, opofferde: hij zou en moest het licht vangen op doek of papier.
Zijn invloed op het impressionisme (Monet en Pissarro) is onmiskenbaar. Na de expositie van zijn werk op de biennale te Venetië in 1948 was er een nieuwe golf van invloed van Turner op de moderne schilders merkbaar.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!