Vertegenwoordiger van de kinetische kunst. Zijn scheppend vermogen berust op het fenomeen van de onomkeerbaarheid van de tijd. Kenmerkend voor zijn werk zijn naast beweging, licht en geluid, zijn pogingen de beschouwer van zijn werk tot participatie te bewegen.
In 1945 wordt Yaacov Agam gearresteerd door de Britten en 18 maanden gevangen gehouden onder verdenking van het horen bij de Israëlische ondergrondse waar zijn oudere broer een aanvoerder van was.
Op advies van Mordecai Ardon besluit Yaacov Agam in 1949 naar de Kunstnijverheidsschool in Zürich te vertrekken om daar zijn studie voort te zetten en wordt door Ardon aanbevolen aan Johannes Itten. Behalve de lessen van JohannesItten volgt hij ook de lessen van Siegfried Giedion. Verder studeert hij nog kunsthistorie en muziekcompositie.
Dank zij Johannes Itten en Max Bill leert hij wennen aan het elementaire repertoire van kleuren en vormen van het constructivisme en aan de geest van het Bauhaus. Hij is ook zeer onder de indruk van Giedion's boek, Ruimte, tijd en architectuur. Op aanraden van Giedion verhuist hij naar het Illinois Institute of Technology.
In 1950 reist hij door Italie van Noord naar Zuid.
Yaacov Agam vertrekt in 1951 naar Parijs en blijft daar. Agam spreekt geen woord Frans en leeft in armoedige omstandigheden. Hij eet bij het Leger des Heils en uit vuilnisbakken haalt hij materialen voor zijn onderzoek naar zijn plastieken. Uiteindelijk krijgt hij een baan als kunstleraar in het Joodse agentschap voor elementaire Leraarsopleidingen. Hij leert Brancusi, LégerHerbin en Dewasne kennen. Om een verblijfplaats te kunnen krijgen als buitenlands student, schrijft hij zich in bij het Atelier d'Art Abstrait van Dewasne en Pillet aan de Academie de la Grande-Chaumiere. Robert en Nina Lebel introduceren hem dan in de kringen van het surrealisme.
Hij bouwt zijn eerste kinetische-kunst, objecten die afhankelijk van de positie van de beschouwer of door directe aanraking, van uiterlijk veranderen.
In 1953 ontstaat zijn eerste polyfonische schilderij. Hij heeft een one-man expositie in Galerie Craven Parijs van objecten die allemaal eigenschappen van beweging en transformatie bezaten. De kunstenaars uit het surrealisme zijn zeer geďnteresseerd in zijn werk, en Andre Breton introduceert de term Dybbuk voor zijn transformeerbare schilderijen. Max Ernst koopt een schilderij van Agam en wordt daarmee de eerste verzamelaar van zijn werk.
In 1954 heeft hij een expositie van beweegbare schilderijen op de 'Salon des Realites Nouvelles'.
In 1956 trouwt hij Clila Lusternik: zij komt uit een dorp enkele kilometers bij zijn geboortedorp vandaan. In dit jaar heeft hij ook het filmisch experiment; Le Désert chante.
Vanaf 1961 breidt Agam de zintuiglijke effecten van zijn objecten uit door er geluidseffecten en tastbare stimulansen in op te nemen. Hij vervaardigt grote muurwerken en speelterreinen met verschillende gekleurde componenten voor architectonische projecten.
In 1963 wordt zijn tweede zoon geboren.
In 1964 neemt Yaacov Agam deel aan Documenta 3, Kassel.
In 1968 geeft hij les aan de Harvard University (Carpenter Center for the Visual Arts) en creëert hij zijn eerste roestvrijstalen sculpturen. Yaacov Agam heeft in dit jaar ook een expositie 'Transparent Rhythms II' in het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, the Smithsonian Institution, Washington, D.C.
1972 Overzichtstentoonstelling in het Musee d'Art Moderne, Parijs.
Zijn meest bekende werken zijn "Double Metamorphosis III" (1965), "Visual Music Orchestration" (1989) en fonteinen in Parijs (La Défense) uit 1975 en Tel Aviv (Dizengoff Square) uit 1986. In 1999 ontwierp hij een monument ter gelegenheid van de herbouw van de Asociación Mutual Israelita Argentina (AMIA) in Buenos Aires, dat werd verwoest bij de bomaanslag van 18 juli 1994, waarbij 85 doden vielen.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
