Luuk gruwez (geb. 9.8.1953 in Kortrijk), Vlaamsdichter. Gruwez is, naast o.a. Miriam Van hee, eriek verpale, de onfortuinlijke Jotie t'Hooft en de wat oudere Gwij Mandelinck, een belangrijk vertegenwoordiger van de neo-romantiek in de Vlaamsepoëzie.
Vanaf de tweede helft van de jaren '70 begint de leraar gruwez gedichten te schrijven die, in tegenstelling tot de poëzie van de experimentelen van de jaren '50 en '60, weer volop belijdend zijn. De belangrijkste thema's in zijn poëzie zijn dan ook liefde en het gemis ervan, nostalgie, een pessimistisch verlangen naar de dood en het eeuwige pogen om dit alles te compenseren met vormelijke schoonheid. In zijn bundel 'Een huis om dakloos in te zijn' (1981) worden deze motieven op een zeer esthetiserende manier in vorm gegoten.
Later wordt Gruwez' poëzie meer berustend, en zoekt hij een objectieve houding voor zijn gevoelens. Die houding vindt hij in het opvoeren van personages die, elk op zijn manier, aan de rand van de samenleving dwalen. Dit komt o.m. tot uiting in zijn bundel 'Vuile manieren' (1994), waarin oude, zieke mensen geportretteerd worden.
Andere poëziebundels van gruwez zijn o.a. 'Ach, wat zacht geliefkoos om een mild verdriet' (1977) en 'De feestelijke verliezer' (1985). Vanaf de tweede helft van de jaren '70 begint de leraar gruwez gedichten te schrijven die, in tegenstelling tot de poëzie van de experimentelen van de jaren '50 en '60, weer volop belijdend zijn. De belangrijkste thema's in zijn poëzie zijn dan ook liefde en het gemis ervan, nostalgie, een pessimistisch verlangen naar de dood en het eeuwige pogen om dit alles te compenseren met vormelijke schoonheid. In zijn bundel 'Een huis om dakloos in te zijn' (1981) worden deze motieven op een zeer esthetiserende manier in vorm gegoten.
Later wordt Gruwez' poëzie meer berustend, en zoekt hij een objectieve houding voor zijn gevoelens. Die houding vindt hij in het opvoeren van personages die, elk op zijn manier, aan de rand van de samenleving dwalen. Dit komt o.m. tot uiting in zijn bundel 'Vuile manieren' (1994), waarin oude, zieke mensen geportretteerd worden.
Andere poëziebundels van Gruwez zijn o.a. 'Ach, wat zacht geliefkoos om een mild verdriet' (1977) en 'De feestelijke verliezer' (1985).'
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!