Het meewerkend voorwerp is gewoonlijk datgene waarop de door het werkwoord uitgevoerde handeling níet direct betrekking heeft.
Het meewerkend voorwerp heeft in de meeste gevallen betrekking op personen of levende wezens en kan dikwijls als de begunstigde worden beschouwd.
Voor het meewerkend voorwerp wordt in veel talen de datief (derde naamval) gebruikt.
Een meewerkend voorwerp kan zowel een zelfstandig-naamwoordgroep als een voorzetselgroep met aanzijn.
Voorbeelden: . Hij gaf zijn vriendin een kostbaar geschenk. . Hij gaf een kostbaar geschenk aan zijn vriendin.
. Jan geeft Klaas een boek. De door het werkwoord uitgevoerde handeling heeft hier direct betrekking op een boek. Indirect heeft de door het werkwoord uitgevoerde handeling betrekking op Klaas. Klaas is daarom het meewerkend voorwerp.
Het meewerkend voorwerp in een zin is te vinden door de vraag (Aan) wie/wat + gezegde + onderwerp + lijdend voorwerp te stellen. Of ook wel aan/voor ervoor te zetten.
. Kees geeft Henk een hond. Aan wie geeft Kees een hond? Antwoord: aan Henk.