Britseauteur van Noorse afkomst van kinderverhalen, proza, toneel- en filmscripts.
De ouders van Roald Dahl kwamen uit Noorwegen, waar Roald als kind ook vaak in de vakanties kwam. Roald had vijf zussen en een broer.
Zijn vader stierf toen Roald vier was. Ook één van zijn zussen stierf jong (aan een blindedarmontsteking).
Vanaf zijn zevende jaar zat hij op een kostschool (beschreven in 'Boy'). Hij was hierna het schoolleven zo zat, dat hij niet verder wilde leren. In veel van zijn boeken komen zijn kostschoolervaringen terug.
Op achttienjarige leeftijd nam Dahl deel aan een expeditie naar Newfoundland. Na zijn terugkeer in Engeland ging hij voor Shell werken, eerst in Londen, later in Tanzania.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gevechtspiloot bij de RAF in Afrika. Bij een mislukte noodlanding raakte hij ernstig gewond. Roald Dahl lag een half jaar in een ziekenhuis in Egypte met brandwonden en een schedelbasisfractuur. Hij bleef zijn hele leven last van zijn rug houden, waardoor hij moeilijk liep.
In 1953 trouwde hij met Patricia Neal. Zij was een Amerikaanseactrice (ze kreeg een Oscar voor haar rol in de film 'Hud'). Toen ze kinderen hadden, begon Roald Dahl ook voor kinderen te schrijven.
Zijn vrouw kreeg een hersenbloeding. Ze bleef invalide, maar mede door de hulp van Roald Dahl leerde ze weer lopen, praten en lezen. De kinderen van Roald Dahl heten: Olivia, Tessa, Theo, Ophelia en Lucy. Theo werd toen hij vier maanden oud was in zijn kinderwagen door een taxi aangereden. Hij was ernstig gewond, had vocht in zijn hersenen en moest heel vaak geopereerd worden. Olivia overleed toen ze zeven jaar was aan een zeldzame complicatie van de mazelen. Tessa schreef ook kinderboeken, bijv. het prentenboek 'Hetzelfde en toch anders' (1989)
Edgar Allan Poe Award voor 1954 'M'n liefje, m'n duifje'.
Vanaf 1978 werden zijn boeken geïllustreerd door Quentin Blake. Roald Dahl vond dat die tekeningen precies bij zijn boeken paste. Daarvoor werden zijn boeken geïllustreerd door o.a. Jill Bennett, Patrick Benson en Michael Foreman.
Zilveren Griffel 1979 voor 'Het wonderlijk verhaal van Hendrik Meier'.
Zilveren Griffel 1982 voor 'De Griezels'.
Children's Book Award 1983 voor 'The BFG'
In 1983 scheidde Roald Dahl van zijn vrouw Patricia. Later in dat jaar hertrouwde hij met Felicity (Liccy) D'Abreu.
In 1989 was Roald Dahl (kort) lid van de commissie die vaststelde wat de kinderen op de scholen in Engeland voor het vak taal moesten leren. Het werk was hem te saai en hij nam ontslag.
In maart 1990 sterft zijn stiefdochter Lorina aan een hersentumor.
Roald Dahl sterft op 23 november 1990 aan leukemie (bloedkanker). Hij ligt begraven op een heuvel tegenover 'Gipsy House'.
Roald Dahl woonde het grootste deel van zijn leven in 'Gipsy House' in Great Missenden, vlak bij Londen. Bij zijn huis stond een tuinhuisje, waarin hij zijn boeken schreef, in een hele oude stoel met een plank op zijn knieën.
Op 'Sjakie en de chocoladefabriek' kwam kritiek omdat het discriminerend zou zijn. In de chocoladefabriek werkten zwarte pygmeeën uit de wildernis van Afrika. Vanwege de kritiek heeft Roald Dahl er in een latere druk chocoladebruine kabouters uit Zuid-Amerika van gemaakt. De verfilming van 'Sjakie en de chocoladefabriek' werd voor Roald Dahl een grote teleurstelling. Hij schreef zelf het scenario, maar de regisseur veranderde er zoveel in dat hij zijn eigen boek er niet meer in herkende. Roald Dahl was wel heel tevreden over de James Bondfilm 'You only live twice', waarvoor hij het scenario geschreven heeft.
Roald Dahl is zowel populair bij kinderen als bij volwassenen; hij schreef kinderboeken en boeken en verhalen voor volwassenen. Zijn kinderboeken werden zowel door de Griffeljury als door de Kinderjury verschillende malen bekroond. Zijn kinderboeken zijn fantastisch, grappig en soms griezelig. In zijn boeken zijn de goeden en de slechten heel makkelijk te onderscheiden. De goeden zijn soms dieren, maar vaak kinderen die het op een bepaalde manier niet meezit: ze hebben gemene of geen ouders of ze zijn arm. De slechten zijn wel heel slecht: ze halen alleen maar gemene streken uit. Maar door de slimheid van de goeden worden op het eind de slechten op een verrassende, bijzonder inventieve manier toch altijd weer vreselijk afgestraft, terwijl de goeden rijkelijk beloond worden.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
