Literaire stroming die van Frankrijk uitging en zich vanaf 1890 over heel Europa verspreidde. Ze verwierp de objectieve weergave van de werkelijkheid van het realisme en het naturalisme en probeerde het onderliggende en irrationele waarneembaar te maken. Taal-artistieke middelen werden in de lyriek tot aan de grens van de magische bezweringskracht gedreven. Metaforen en synesthesieën waren de meest geliefde-stijlmiddelen. In de poëzie werd door middel van symbolen waarvan de betekenis niet van tevoren vastligt, getracht in contact te komen met een hogere werkelijkheid achter de waarneembare wereld. De dichter suggereert meer dan hij rechtstreeks meedeelt