De elegie(ën) (v)
[Grieks: klacht]
1 lyrisch gedicht, waarin een bepaalde ontwikkeling betreurd wordt.
2 muziekstuk van weemoedige inhoud.
De elegie is een treur- of klaagzang, waarin gevoelens wijd worden uitgesponnen.
Elegie duidt oorspronkelijk een lyrisch gedicht aan, dat werd voorgedragen met fluitbegeleiding. Terwijl het bij de Romeinen vaak een erotische inhoud had, had het sinds Ovid een weemoedige ondertoon.
In de muziek zijn elegieën instrumentale of vocale composities van betrekkelijk geringe omvang, met een klagend, droevig karakter, die vooral sinds de 17-de eeuw verbreid werden.
De elegie als pianostuk verschijnt bij Edvard Grieg in de "Lyrische Stücke" op.38 en op.47, als orkeststuk in de 3-de suite op. 55 van Peter Tchaikovsky en als vocaal werk in "Elegischer Gesang" op. 118 van Ludwig van Beethoven.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
privacybeleid