Ospedale della Pietą
Instellingen zoals het Ospedale della Pietą waren in het achttiende-eeuwse Venetiė en Napels oorspronkelijk bedoeld als tehuis voor wezen en buitenechtelijke kinderen (voornamelijk meisjes), waarvan er zeer veel moeten zijn geweest, als men sommige verhalen van reizigers moet geloven.
De structuur van deze religieuze conservatoria leek op die van een klooster, maar meestal vormde een muzikale opleiding een belangrijk deel van het curriculum. Het onderwijs was grondig en de resultaten waren belangrijk voor het muziekleven van het hele land. Voor de efficiėnt georganiseerde lessen werden kosten noch moeite gespaard. De resulterende drom van enthousiaste jonge amateurs en hun natuurlijke wedijver, aangemoedigd door bijzondere beloningen in de vorm van privileges en altijd gestimuleerd door de aanwezigheid van enkele bijzonder begaafde figuren, moeten voor elke componist een zeer gunstige omgeving zijn geweest. Vivaldi woonde in Venetiė en werkte het grootste deel van zijn werkzame leven aan het Ospedale della Pietą.
Er kwam veel publiek naar de concerten in de kerk van de Pietą, evenals naar die in andere kerken. Reizigers schreven over deze gelegenheden met een mengeling van enthousiasme en geamuseerdheid vanwege het ongebruikelijke schouwspel van een koor en een orkest dat voornamelijk uit tienermeisjes bestond.
Een aspect van de achttiende eeuw dat wij ons tegenwoordig moeilijk voor kunnen stellen, en dat toch van onschatbaar belang is, was de voortdurende vraag van het publiek naar nieuwe muziek. Er waren geen 'klassieken', en weinig werken in wat voor genre dan ook bleven langer dan twee of drie seizoenen op het programma. Een dergelijke voortdurende druk verklaart zowel de enorme produktie van veel achttiende-eeuwse componisten als de fenomenale snelheid waarmee ze werkten.
Vragen en antwoorden
Niet de informatie gevonden waar u naar zocht? Stel uw vraag aan Kunstbus en wij en/of bezoekers van deze website zullen proberen u verder te helpen!
privacybeleid
